George Iordanou

Politics, Philosophy and (not much) Real Life

Latest stories

Ματαιότητα και μικρόκοσμος

Μπαίνω συχνά σε πολιτικές και θρησκευτικές συζητήσεις με αγνώστους κατά παράβαση των συμβουλών αρχικά της μάνας μου και μετέπειτα της συζύγου μου που επιμένουν ότι δεν υπάρχει λόγος να αναστατώνομαι και να αναστατώνω τρίτους. Η Κύπρος, άλλωστε, είναι μικρή και δεν πρόκειται να την αλλάξω. Φοβάμαι, όμως, μη χαθώ στη ρουφήχτρα του μικρόκοσμου των ομοϊδεατών μου, εκείνων των καλών φίλων και γνωστών από τους οποίους περιβάλλομαι και με τους οποίους συμφωνώ στα πλείστα πολιτικά και κοινωνικά θέματα. Φοβάμαι μη χάσω επαφή με την ευρύτερη κοινωνία που ενδεχομένως (τί ενδεχομένως, σίγουρα λέμε) να μη μοιράζεται τις απόψεις και εμπειρίες μου ή πιο συχνά και τα δυο. Έτσι, συχνά κουβεντιάζω με Παϊσιόπληκτους, θιασώτες θεωριών συνωμοσίας που με την πρώτη ευκαιρία θα αναλύσουν τα εσώψυχα του Πούτιν...

Οι “ενδοτικοί” και ο πολιτικός διάλογος

Με στεναχωρεί ιδιαίτερα που βλέπω κατά τα άλλα σοβαρούς ανθρώπους, άτομα θεωρητικά καλλιεργημένα, επαγγελματίες, οικογενειάρχες, τελοσπάντων άτομα που αποκλίνουν του στερεότυπου νεαρού, ανορθόγραφου, βούρλου ΕΛΑΜιτη, να κινούνται στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και να αποκαλούν συμπολίτες τους ενδοτικούς, προδότες και ξέρω γω τι άλλο, ζητώντας να πέσει “φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους”, δηλαδή το φυσικό θάνατό τους. Όταν το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου εξευτελίζεται σε τέτοιο βαθμό, τότε υποβαθμίζεται όλο το δημοκρατικό σύστημα και μόνοι κερδισμένοι βγαίνουν οι ναζί που τραμπουκίζουν εντός και εκτός βουλής, και οι οποίοι φαίνεται να επωφελούνται από τον τρόπο που συγκεκριμένοι πολιτικοί σχηματισμοί επιλέγουν να διεξάγουν την προεκλογική τους εκστρατεία. Το ότι οι...

The enosis fiasco signified a new low

What I find most disappointing is not that the whole enosis debacle almost led to the collapse of the negotiations, though it is deeply disheartening to see two leaders almost giving up on a joint Nobel peace prize for the sake of satisfying the extremists within the bounds of their respective communities. Rather, what I find most disconcerting is that mainstream political parties decided to support a bill promoted by the self-professed sister party of the Greek Golden Dawn. And let’s not kid ourselves – it is by now evident to anyone possessing the slightest sense of dignity and reason, that the Golden Dawn, and by extend, ELAM, are full-blown neo-nazi parties and not the mere nationalists they so desperately portray themselves to be. Whereas in other countries mainstream parties form...

Setting red lines

​Setting red lines is really not a good idea. When one sets a red line, he proclaims that some options are off the table. He specifies how much he is willing to go in relation to a contested issue, effectively showing off all of his cards at once. Sometimes red lines are genuine, other times they are symbolic or a product of political maneuvering. Proclaiming something as non-negotiable is costly and should be done only with full awareness of the potential cost. Red lines are maybe useful when discussing the terms of the negotiations; that is, the conditions and the format of the negotiations, especially when there is room for getting once’s own prior to the actual diplomatic process. Otherwise, red lines render one vulnerable to the label of the aggressor; you become the person to...

Κυπριακό για γερά νεύρα

Οι επόμενοι μήνες απαιτούν υπομονή, πολιτική διαύγεια και κριτική διάθεση. Πρέπει να αποφύγουμε από τη μια το στείρο απορριπτισμό και από την άλλη την παραχώρηση λευκής επιταγής στους συνομιλητές της πλευράς μας. Παρόλα αυτά, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε μέσα μας ότι ο Νίκος Αναστασιάδης διαπραγματεύεται εκ μέρους όλων μας. Ιδεολογικοί αντίπαλοι και μη οφείλουμε να κάνουμε υπομονή και να αξιολογήσουμε την κατάληξη της προσπάθειάς του. Η υπονόμευση της διαδικασίας δε βοηθά κανένα, αντιθέτως μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη διχοτόμηση ως συνέπεια της διαιώνισης της υφιστάμενης κατάστασης που κάθε άλλο παρά παγιωμένη είναι. Πολλά ακούγονται ήδη. Από τη μια οι οπαδοί του συρματοπλέγματος, των οποίων οι πολιτικές καριέρες εξαρτώνται από το κυπριακό, ξεκίνησαν καμπάνια απόρριψης του όποιου...

Indestructible

How a common injury triggered existential concerns I went to the doctor with E. I used to make fun of my parents who went to these things together, but here I am, sitting in front of a doctor, the universal secular authority figure, telling him about the increased pain in my lower back. He examined me. “You most likely have some sort of dicopathy, a problem with one of your lower discs,” he said. “As you are young and fit, it might be a good idea to have an MRI in order to decipher what exactly is causing your pain.” A week later, the MRI results were in, and my phone rang. It was the doctor. “You have discopathy at L5 S1. A surgery is not necessary but you will need physiotherapy. Give me a fax number to send you details”. I asked him a few questions...

Making sense of #brexit resignations

The political landscape in post-#brexit U.K. reminds of the creation and subsequent destruction of Buddhist sand paintings, known as sand mandalas. This is the process whereby coloured sand is strategically placed on a surface through an extremely laborious and time-consuming process in order to create a lovely and detailed sand painting, only to be ritualistically dismantled soon after completion. Like the sand mandala takes weeks of round-the-clock work to create only to be destroyed in mere minutes, the U.K. is experiencing a rapid dismantling of its political and social order, which was moulded over decades of cooperation within institutions such as the E.U. A multiculturally-oriented Britain is rapidly transformed into an inhospitable place, with political campaigns reminiscent of...

The rest of us and #brexit

The UK was never a hospitable place for “foreigners”. Not outside London and university campuses, at least. Nonetheless, I care about the place and its people, I have an attachment to it, having lived there for nearly a decade. The referendum results are devastating. Racism, nationalism and xenophobia prevailed. My heart goes out to my many friends who work in the UK and help make it one of the world’s stronger economies. The British people have spoken. They very clearly sent the message that you’re unwelcome to *their* country. And this is so very sad. However, it’s time for the rest of us to show moral superiority. British people must and will remain welcome to our countries all across Europe. We need to be better than them, to contain the racism and...

Is being a hypocrite so bad?

Recently in the UK a conservative peer of the House of Lords was caught by the Sun, using an illegally installed hidden camera, snorting cocaine from the breasts of a sex-worker. Notwithstanding the illegality of using a class A drug, the accusation that was levelled against the married Lord was that of “staggering hypocrisy.” He was, after all, head of the Lords standards watchdog, the body responsible for judging peers who misbehave. On first instance, the Lord is surely a hypocrite. However, we should not have acquired knowledge of his immoral behaviour. After all, whatever one does in the privacy of their own home is really none of our business. But now we know, and we judge. For better or worse, his indiscretions are now a matter of public record, and the public should...

Τα δικαιώματα των Μαρωνιτών στην επανενωμένη Κύπρο

Σήμερα θα σας μιλήσω για αυτά που θεωρώ ότι πρέπει να διεκδικήσει η Μαρωνιτική κοινότητα στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για τη λύση του κυπριακού προβλήματος. Δε θα μπω στις λεπτομέρειες των διεκδικήσεων, αλλά στις βάσεις αρχής πάνω στις οποίες οι διεκδικήσεις αυτές πρέπει να τεθούν. Ας αρχίσουμε πρώτα με μια καταγραφή των πραγματικοτήτων στην Κύπρο. Στην Κύπρο έχουμε δυο κύριες εθνοτικές ομάδες[*], τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Οι δυο αυτές εξέχουσες ομάδες, έχουν ιστορική παρουσία στο νησί, δική τους γλώσσα, ήθη, έθιμα και θρησκεία. Βάση του συντάγματος του 1960 τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών της κυπριακής δημοκρατίας απορρέουν μέσα από τη συμμετοχή σε μια από τις δυο μεγάλες εθνοτικές ομάδες. Αυτό είναι που ονομάζουμε τον δικοινοτικό χαρακτήρα του συντάγματος του...

Σταθμισμένη ψήφος. Είναι δημοκρατική;

Ένας από τους λόγους που πολλοί αντιτίθενται στη λύση βάση του μοντέλου Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδίας, είναι ότι αυτή παραβιάζει την αρχή του “ένας άνθρωπος μια ψήφος” και ως εκ τούτου είναι αντιδημοκρατική.Το σύνηθες επιχείρημα είναι ότι η λύση ΔΔΟ εξισώνει τη μειοψηφία με την πλειοψηφία. Ας δούμε τα δυο αυτά θέματα: την ουσία του αξιώματος “ένας άνθρωπος μια ψήφος” και τον ισχυρισμό ότι δίδοντας περισσότερο βάρος στη ψήφο μειονοτήτων καταργούμε τη δημοκρατία. Σε ομόσπονδα κράτη, όπως και στα ενιαία, κάθε άνθρωπος έχει μια ψήφο. Χώρες που δεν παρέχουν δικαίωμα ψήφου σε όλους τους πολίτες τους, δεν μπορούν να αποκαλούνται δημοκρατικές. Το ερώτημα είναι κατά πόσο όλες οι ψήφοι θα έχουν την ίδια βαρύτητα. Για παράδειγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής η ψήφος των πολιτών έχει...

What is nation-building? Rousseau might have the answer

We do not live in monocultural states. Our modern states are multicultural and include people with different life-plans, comprehensive doctrines, and perceptions of the good-life. As such, the concept of the nation-state is outdated and so are nation-building policies. If ever states were monocultural, they no longer are. Now states are multinational. But how did the now outdated idea of the nation-state came about? By reading the philosopher Jean-Jacques Rousseau we can get an insight into the thinking that established what we today describe as nation-building policies. The state and the nation are two concepts that have been combined, creating the modern understanding of the nation-state. The theoretical origins of the nation-state are found in Rousseau’s idea of the general will...

Ζώνες και αποκλειστικά δικαιώματα

Δημοσιεύτηκε στο Φιλελεύθερο (31/9/15) και την Καθημερινή (8/9/15) Η Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία είναι το συνταγματικό μοντέλο πάνω στο οποίο θα βασίζεται η οποιαδήποτε επικείμενη λύση. Η Διζωνικότητα είναι το πλέον αμφιλεγόμενο κομμάτι του υπό διαπραγμάτευση συνταγματικού μοντέλου, καθώς εξασφαλίζει στην κάθε κοινότητα συγκεκριμένα εδαφικά δικαιώματα. Δηλαδή, οι δυο κοινότητες, οι οποίες εκ των πραγμάτων είναι εθνικά διαχωρισμένες, θα ορίζουν διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Άτομα και πολιτικά σύνολα που διαφωνούν με τη διζωνικότητα, όπως για παράδειγμα η ΕΔΕΚ, ισχυρίζονται ότι η διζωνικότητα δεν υφίσταται ως πολιτικός όρος, και ότι η Κύπρος χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο στα πλαίσια υλοποίησης ενός ρατσιστικού γεωγραφικού διαχωρισμού με βάση τις εθνικές ταυτότητες. Οι...

Είναι η ΔΔΟ ρατσιστική;

Δημοσιεύτηκε στον Πολίτη, στο Φιλελεύθερο στις 17 Αυγούστου 2015 και στην Ομάδα Κύπρος  Τα επιχειρήματα εναντίον της ΔΔΟ ως συνήθως αναπτύσσονται στα πλαίσια του αντιρατσισμού. Οι υπερασπιστές τους ισχυρίζονται ότι είναι ρατσιστικό να υπάρχουν εθνικοί διαχωρισμοί στις κρατικές δομές. Υποστηρίζουν ότι δεν νοείται εθνικές ομάδες να έχουν αποκλειστικά δικαιώματα με γνώμονα μόνο την εθνική τους ταυτότητα. Έχουν δε ιδιαίτερο πρόβλημα με τη διζωνικότητα, αφού ισχυρίζονται ότι με το να δίδονται εδαφικά δικαιώματα στις δυο κοινότητες, περιορίζονται οι ατομικές ελευθερίες των πολιτών. Τα επιχειρήματα αυτά βασίζονται σε ελλειπείς και λανθασμένες πληροφορίες, καθώς παρανοούν τη φύση των εν λόγω εδαφικών δικαιωμάτων. Οι επικριτές της διζωνικότητας δεν αντιλαμβάνονται ότι η ελευθερία...

The precariousness of ‘gig’ economy

The article “New ‘gig’ economy spells end to lifetime careers” published in the FT by Mr John Gapper, romanticizes precarious employment and caricatures the notion of stable employment, despite the author’s best intentions to balance the benefits and the worries generated by ‘gig’ economy. Precarious employment is often characterised by lack of healthcare and pension benefits (briefly mentioned in the article) and by the inability of the part-timer and/or the contractor to make long-term plans. How can one lead a life worth living if temporariness is a constant and major source of insecurity? The article not only discounts the adverse effects of precarious employment, it also caricatures stable employment by reducing it to the concept of “lifetime careers.” The opposite of precarious...

George Iordanou Politics, Philosophy and (not much) Real Life

Social Media

Follow me on twitter