George Iordanou Politics, Philosophy and (not much) Real Life
Tag

cyprob

The two leaders’ meeting makes me feel… nothing

We hardly have anything in common with the president of the Republic of Cyprus. We come from different ideological, political and moral worlds, and our priorities and viewpoints in life are diametrically opposed. Nevertheless, and although I never voted for him, I have been a strong supporter of his efforts to reunify the island in the only realistic way that I think possible; namely through a federal state with territorial rights to its constituent parts. Make what you will with this but I don’t think there is any other way to solve the Cyprus problem besides a bizonal, bicommunal, federal state, which makes me increasingly suspicious towards those who reject it without offering any plausible alternative. When the negotiations collapsed I was so devastated that I needed a few days...

Apathy is not the reason people don’t bother voting

The lack of interest in the forthcoming presidential elections in Cyprus is noteworthy. Contrary to previous elections, I don’t see people passionate about any of the three candidates (perfectly understandable) and I don’t hear heated political arguments for or against either of them. I reckon the abstention rate will be high. This, of course, is not to say that Cyprus is in any way special. After all, voters are disenchanted with formal politics everywhere and in particular where there are high levels of nepotism fueling distrust towards the political system as a whole. As a result, people who generally want little to do with formal politics often engage in alternative political action or end up supporting unorthodox (read: populist or radical) candidates. Others are just...

Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται

Ο χρόνος αυτός έχει εκλείψει για τον Νίκο Αναστασιάδη. Για κακή του τύχη πριν τις προεδρικές εκλογές. Πριν μπούμε στο δια ταύτα να τονίσουμε την προνομιούχα θέση στην οποία βρέθηκε ο πρόεδρος. Ο Νίκος Αναστασιάδης είχε την υποστήριξη μια μερίδας — όχι πλειοψηφούσας αλλά με σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο — του κόμματος του καθώς και της πλειοψηφίας του κόσμου της αριστεράς που ασκώντας το πατριωτικό τους καθήκον τον υποστήριξαν στην προσπάθειά του να λύσει το κυπριακό. Ξεκίνησε, δηλαδή, τις διαπραγματεύσεις, έχοντας μια κριτική μάζα υποστηρικτών, γύρω στο 30%. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν επίσης ότι οι διαφωνούντες, εντός και εκτός του κόμματός του, ήταν δεδομένοι και θα παρέμεναν τέτοιοι ανεξαρτήτως της έκβασης των διαπραγματεύσεων και ανέρχονταν επίσης γύρω στο 30%. Ο Νίκος...

Setting red lines

​Setting red lines is really not a good idea. When one sets a red line, he proclaims that some options are off the table. He specifies how much he is willing to go in relation to a contested issue, effectively showing off all of his cards at once. Sometimes red lines are genuine, other times they are symbolic or a product of political maneuvering. Proclaiming something as non-negotiable is costly and should be done only with full awareness of the potential cost. Red lines are maybe useful when discussing the terms of the negotiations; that is, the conditions and the format of the negotiations, especially when there is room for getting once’s own prior to the actual diplomatic process. Otherwise, red lines render one vulnerable to the label of the aggressor; you become the person to...

Τα δικαιώματα των Μαρωνιτών στην επανενωμένη Κύπρο

Σήμερα θα σας μιλήσω για αυτά που θεωρώ ότι πρέπει να διεκδικήσει η Μαρωνιτική κοινότητα στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για τη λύση του κυπριακού προβλήματος. Δε θα μπω στις λεπτομέρειες των διεκδικήσεων, αλλά στις βάσεις αρχής πάνω στις οποίες οι διεκδικήσεις αυτές πρέπει να τεθούν. Ας αρχίσουμε πρώτα με μια καταγραφή των πραγματικοτήτων στην Κύπρο. Στην Κύπρο έχουμε δυο κύριες εθνοτικές ομάδες[*], τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Οι δυο αυτές εξέχουσες ομάδες, έχουν ιστορική παρουσία στο νησί, δική τους γλώσσα, ήθη, έθιμα και θρησκεία. Βάση του συντάγματος του 1960 τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών της κυπριακής δημοκρατίας απορρέουν μέσα από τη συμμετοχή σε μια από τις δυο μεγάλες εθνοτικές ομάδες. Αυτό είναι που ονομάζουμε τον δικοινοτικό χαρακτήρα του συντάγματος του...

Ζώνες και αποκλειστικά δικαιώματα

Δημοσιεύτηκε στο Φιλελεύθερο (31/9/15) και την Καθημερινή (8/9/15) Η Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία είναι το συνταγματικό μοντέλο πάνω στο οποίο θα βασίζεται η οποιαδήποτε επικείμενη λύση. Η Διζωνικότητα είναι το πλέον αμφιλεγόμενο κομμάτι του υπό διαπραγμάτευση συνταγματικού μοντέλου, καθώς εξασφαλίζει στην κάθε κοινότητα συγκεκριμένα εδαφικά δικαιώματα. Δηλαδή, οι δυο κοινότητες, οι οποίες εκ των πραγμάτων είναι εθνικά διαχωρισμένες, θα ορίζουν διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Άτομα και πολιτικά σύνολα που διαφωνούν με τη διζωνικότητα, όπως για παράδειγμα η ΕΔΕΚ, ισχυρίζονται ότι η διζωνικότητα δεν υφίσταται ως πολιτικός όρος, και ότι η Κύπρος χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο στα πλαίσια υλοποίησης ενός ρατσιστικού γεωγραφικού διαχωρισμού με βάση τις εθνικές ταυτότητες. Οι...

George Iordanou Politics, Philosophy and (not much) Real Life

Social Media

Follow me on twitter