in Άρθρα στα Ελληνικά

Το δημοψήφισμα της Σκωτίας και η Κύπρος

Το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας θα λάβει χώρα την Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014, με μοναδικό ερώτημα το αν πρέπει η Σκωτία να γίνει ανεξάρτητη χώρα ή όχι. Αν η απάντηση είναι ΝΑΙ, τότε η Σκωτία θα παύσει να είναι μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι υποστηρικτές του ΝΑΙ, υπό την ηγεσία του Άλεξ Σάλμοντ, ισχυρίζονται ότι η Σκωτία είναι μονίμως στη σκιά της Αγγλίας και ότι τα πολιτικά δικαιώματα των Σκωτσέζων υποβαθμίζονται, καθώς όλες οι σημαντικές  αποφάσεις λαμβάνονται στο Westminster του Λονδίνου. Ο Σάλμοντ διατείνεται ότι οι Σκοτσέζοι δεν έχουν λόγο στην εκλογή της κυβέρνησης του Η.Β., αφού παρόλο που ψηφίζουν συστηματικά τους Εργατικούς, ως κυβερνών κόμμα εκλέγονται οι Συντηρητικοί, κατά παράβαση της πολιτικής βούλησης των Σκωτσέζων. Μάλιστα, η καμπάνια υπέρ του ΝΑΙ έχει σαν κύριο μότο της το “Διώξτε τους Συντηρητικούς μια και καλή”.

Από την άλλη πλευρά έχουμε τους υποστηρικτές του ΟΧΙ, με την καμπάνια “Καλύτερα Μαζί”, υπό την ηγεσία του Άλιστερ Ντάρλινγκ, βουλευτή των Εργατικών και πρώην υπουργό οικονομικών. Η καμπάνια “Καλύτερα Μαζί” βασίζεται σε δυο πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας είναι η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα, και η έλλειψη λεπτομερούς πλάνου από πλευράς των υποστηρικτών του ΝΑΙ, με ιδιαίτερη έμφαση στον Σάλμοντ, ο οποίος στο πρώτο debate φάνηκε να βασίζεται σε ευσεβοποθείες για το μέλλον, παρά σε κάποιο στρατηγικό πλάνο. Ο δεύτερος πυλώνας είναι η βεβαιότητα ότι η χώρα θα βρεθεί σε δυσμενή οικονομική κατάσταση καθώς δε θα έχει έλεγχο του νομίσματος της, το οποίο είτε θα ελέγχεται από την Κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας, είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αναλόγως του αν η Σκωτία θα μείνει στη στερλίνα ή θα υιοθετήσει το ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, η οικονομία θα πληγεί, καθώς διάφορες εταιρείες και τράπεζες ήδη εξέφρασαν την πρόθεση τους να μεταφέρουν τις εργασίες τους στην Αγγλία, εάν και εφόσον το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι ΝΑΙ. Οι υποστηρικτές του ΝΑΙ ισχυρίζονται ότι πρόκειται περί προπαγάνδας.

Αν επικρατήσει το ΝΑΙ, τότε το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Σκωτία θα βρεθούν μπροστά σε κάποια διλήμματα. Σε επίπεδο Ηνωμένου Βασιλείου, οι Συντηρητικοί θα βγουν νικητές, καθώς οι Εργατικοί θα αποδυναμωθούν, δεδομένου ότι η εκλογική τους βάση θα συρρικνωθεί σημαντικά χωρίς τους Σκωτσέζους. Αυτό σημαίνει ότι για τις επόμενες δεκαετίες το Ηνωμένο Βασίλειο θα κυβερνάται από Συντηρητικούς. Ο αρχηγός των Συντηρητικών και Πρωθυπουργός του Η.Β., Ντέιβιτ Κάμερον, θα δεχθεί πιέσεις από το κόμμα του για να παραιτηθεί, οι οποίες όμως θα είναι χαμηλής έντασης, καθώς η απαίτηση της παραίτησης του εκλελεγμένου πρωθυπουργού εν μέσω συνταγματικής κρίσης, ενδεχομένως να οξύνει την κατάσταση.

Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει σύγχυση σχετικά με την αντιμετώπιση μιας ανεξάρτητης Σκωτίας που θέλει να είναι μέλος της Ένωσης. Το μπέρδεμα έγκειται στην έλλειψη πρόνοιας για το πως να χειριστεί η ΕΕ μια πρόσφατα ανεξάρτητη χώρα που αποσχίστηκε από άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ. Όπως φαίνεται, η Σκωτία θα πρέπει να καταθέσει καινούρια αίτηση ένταξης. Σε τέτοια περίπτωση τα πράγματα σκουραίνουν, καθώς οι νεοεισαχθείσες στην ΕΕ χώρες υποχρεούνται να ενταχθούν και στην Ευρωζώνη, υιοθετώντας δηλαδή το ευρώ ως νόμισμά τους. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση της Σκωτίας, το ενδεχόμενο υιοθέτησης του ευρώ είναι απομακρυσμένο.

Οι νομισματικές επιλογές της Σκωτίας είναι τέσσερις. Η πρώτη είναι να συνεχίσει την επί τριακοσίων χρόνων νομισματική ένωση με τις χώρες του Η.Β. Αυτή η επιλογή είναι μάλλον απομακρυσμένη καθώς δε φαίνεται να υποστηρίζεται από την Αγγλία και από την κεντρική της τράπεζα. Η δεύτερη και πιο πιθανή επιλογή είναι η διατήρηση της στερλίνας ως το νόμισμα της ανεξάρτητης Σκωτίας, χωρίς όμως τη νομισματική ένωση. Εδώ όμως έγκειται το εξής ερώτημα: ποιος θα εγγυηθεί ή θα κάνει bail-out τις τράπεζες της Σκωτίας αν προκύψει ανάγκη δεδομένου ότι η κεντρική τράπεζα της Αγγλίας δε θα είναι δεσμευμένη να επέμβει. Οι υπέρμαχοι του ΝΑΙ ισχυρίζονται ότι η τράπεζα της Αγγλίας θα βοηθήσει, όπως έκανε και στην αντίστοιχη περίπτωση της Ιρλανδίας, γιατί έχει οικονομικά συμφέροντα από τη Σκωτία όντας η πιο μεγάλη χώρα-εισαγωγέας προϊόντων της. Η τρίτη επιλογή είναι η ένταξη της Σκωτίας στην Ευρωζώνη, το οποίο είναι απομακρυσμένο ενδεχόμενο, κυρίως λόγω της κρίσης που περνά η Ευρωζώνη και της αβεβαιότητας του μέλλοντος αυτής. Η τελευταία, τέταρτη επιλογή, είναι η υιοθέτηση καινούριου Σκωτσέζικου νομίσματος που δεν έχει σχέση με τη στερλίνα ή το ευρώ, και είναι μάλλον κακή επιλογή, καθώς είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κερδίσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών ένα καινούριο νόμισμα.

Κλείνοντας να πούμε δυο λόγια για το πως η ενδεχόμενη ανεξαρτησία της Σκωτίας θα επηρεάσει — αρνητικά κατά την εκτίμηση μου — την Κύπρο γενικότερα και την Κυπριακή Δημοκρατία ειδικότερα. Το πρώτο σημείο έχει να κάνει με την πολιτική παντοδυναμία που θα αποκτήσουν οι Συντηρητικοί. Ως πολιτικοί απόγονοι της Θάτσερ είναι υπέρ των πολιτικών λιτότητας, τις οποίες θα συνεχίσουν να προωθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που δεν συμφέρει χώρες όπως η Κύπρος, που χρειάζονται κίνητρα για ανάπτυξη. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια οι Συντηρητικοί επιδεικνύονται στην προώθηση αντι-μεταναστευτικών πολιτικών, οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά πολλούς από εμάς που εργαζόμαστε στο Η.Β. και θα επηρεάσουν πολλούς άλλους που προσπαθούν να εξασφαλίσουν εργασία σε αυτό ελέω της οικονομική κρίσης που μαστίζει τις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου.

Το δεύτερο σημείο έχει να κάνει με τη δημιουργία κλίματος αποδοχής αποσχιστικών τάσεων, καθώς και της αναγνώρισης νέων κρατών που προκύπτουν από αυτές. Θέλοντας ή μη, τέτοιες τάσεις θα επηρεάσουν και ενδεχομένως να ενδυναμώσουν τις προσπάθειες της Τουρκοκυπριακής ηγεσίας για αναγνώριση της ΤΔΒΚ, κάτι που πάει ενάντια στα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Κυπρίων πολιτών που θέλουν επανένωση.

Παρόλο που η πικρία των Κυπρίων που πανηγυρίζουν υπέρ της ενδεχόμενης διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου είναι κατανοητή, τα συμφέροντα μας ως Κυπρίους είναι υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και υπέρ της διατήρησης του Η.Β. ως έχει. Καλές οι ατάκες περί αντιστροφής του “διαίρει και βασίλευε”, αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη, και οφείλουμε να την αντιληφθούμε, μακριά από λαϊκισμούς και εκδικητικές διαθέσεις.

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή (12.9.2014), στο Sigmalive (12.9.2014), στο CyprusNews (13.9.2014), και στον Πολίτη (13.9.2014, σελ. 14)

Leave a Reply

21 Comments

    • Όι ρε, εν φαντάζεσαι πόσοι στο timeline μου εκάμαν την ίδια δήλωση. Εν κάτι σαν το “πύρινη λαίλαπα” άμαν έσιει φωθκιά 😉

      • Οκ. Απλά να μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με την εκτίμησή σου. Οι λόγοι είναι απλοί. Όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι πρώτον η Βρετανία δεν παίζει σημαντικό ρόλο για το τι γίνεται στις υπό κρίση χώρες της Ευρώπης κυρίως επειδή δεν είναι μέλος της ευρωζώνης, δεν εντάχθηκε στο ευρώ. Αυτό την αφήνει “μακριά” από όλα αυτά. Αν είναι να αλλάξει κάτι θα πρέπει να δούμε αλλαγές κυρίως στην Γερμανία και κατά δεύτερο λόγο σε Ολλανδία, Φινλανδία και κατά τρίτο λόγο σε άλλες χώρες της ευρωζώνης. Δεύτερο κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι Εργατικοί θα ακολουθήσουν μια τόσο προοδευτική πολιτική που θα αλλάξει την κατάσταση πρώτα στη Βρετανία και το θεωρώ αδύνατο να αλλάξει ο,τιδήποτε στην ΕΕ.

        Όσον αφορά το κυπριακό θεωρώ πως πρέπει να καταλάβουμε ότι κάθε περίπτωση είναι διαφορετική είτε είναι Κόσοβο, Ουκρανία, Αμπχαζία, Ν.Οσετία, μουσουλμάνοι Θράκης, Κύπρος ακόμα και Καταλωνία αν και η τελευταία έχει ομοιότητες με τη Σκωτία. Υπενθυμίζω ότι αυτές οι ανησυχίες εκφράζονταν και το 2008 με την ανεξαρτησία του Κοσόβου. Αλλά ακόμα κι αν χάρη της συζήτησης η ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας επηρεάσει το κυπριακό είναι μια πολύ καλή “προειδοποίηση” για το ποια λύση θα αποδεχτούμε ως Κύπριοι. Είναι ένα καλό μάθημα έτσι ώστε να διεκδικούμε τη συνέχιση της ύπαρξης της ΚΔ. Μια λύση χωρίς διαιρετικά στοιχεία. Μια λύση που θα εξασφαλίζει την ενότητα της ΚΔ και γιατί όχι να μην αποκλείει και τη διχοτόμηση και τη δημιουργία δύο κρατών. Επίσης μια λύση που δεν θα δημιουργεί το γεωγραφικό υπόβαθρο για αποσχιστικές τάσεις

  1. self determination and democracy. Not sure if they are important enough considering the global importance of Cyprus being the bellybutton of the earth of course of course. And it makes sense that there will be uncertainty and complications. They are breaking up a 300 year political union. I know couples married 300 days and still are having difficulties getting a divorce. Also consider that fear is always easier to spread – pure conservative strategy. Supporting the political will of the people of Scotland or any other nation for that matter is a fundamentally democratic. Neither populism nor tendencies for revenge and saying that it is finds me surprised. The picture is much bigger. I am optimistic that Scotland will serve as lighthouse for democratic practices and will flare up a new period of a Europe of Regions. The old centralist state is officially dead no matter what the result will be. Check this guy out http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/sep/07/scotland-decides-union-tories

  2. Ενδιαφέρουσα ανάλυση. Η Σκωτία είναι μοναδική περιπτωσιολογία διότι έχει πολλές αντιφάσεις. Η πρώτη και κυριότερη είναι ότι οι ιδρυτικές συνθήκες της ΕΕ δεν προνοούν τι θα συμβεί σε ένα ενδεχόμενο απόσχισης εδάφους μέλους της Ένωσης. Συνεπώς μιλάμε για ένα διεθνές νομικό προηγούμενο με άγνωστη ισχύ. Ο χαρακτήρας πάντως της ανεξαρτητοποίησης της Σκωτίας έχει έντονα φιλοευρωπαϊκό χαρακτήρα (σε σχέση με τον παραδοσιακό ευρωσκεπτικισμό του Λονδίνου και της Αγγλίας) -συνεπώς παρά τις αντιδράσεις (βλέπε Ρομπάι/Μπαρόζο) δεν βρίσκω τον λόγο να μην ενταχθεί μια ανεξάρτητη Σκωτία στην ΕΕ, ασχέτως αν αυτό πάρει χρόνο (κι όλες τις απαραίτητες ενταξιακές διαδικασίες). Η Κροατία μια χαρά μπήκε στην ΕΕ όντας ένα από τα κράτη που προέκυψε από την διάλυση της Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Αναφορικά με το κόνσεπτ της αυτοδιάθεσης που αναφέρεις -και φίλοι στα σχόλια, νομίζω ότι είναι μια παρωχημένη ιδέα -όχι πρακτικά, θεωρητικά σε σχέση με το ΔΔ- στις μέρες μας. Η έννοια της αυτοδιάθεσης συνδέεται με την διαδικασία της αποαποικιοποίησης στο 2ο μισό του 20ου αιώνα και στην περίπτωση της Σκωτίας, η αρχή uti possidetis μια χαρά εφαρμογή είχε στα πλαίσια λειτουργίας του Ηνωμένου Βασιλείου σε επίπεδο διάρθρωσης και αποτελεσματικότητας των κρατικών χωρητικοτήτων. Η απόσχιση των Τ/κ ιστορικά ιδωμένη μπορούμε να πούμε ότι ξεκίνησε το ’63 και ολοκληρώθηκε με την ίδρυση της ΤΔΒΚ εξαιτίας φυσικά της εθνοτικής σύγκρουσης -για την οποία ιστορικά φέρουμε ευθύνη σαν κοινότητα κυρίως οι Ε/κ. Εφόσον οποιαδήποτε συμφωνημένη ομοσπονδιακή λύση θα οδηγήσει στην διαδοχή/εξέλιξη της ΚΔ και όχι στην αποκατάστασή της/κατάργησή της δεν βρίσκω τον λόγο για να αποσχιστούν οι Τ/κ ακόμη κι αν παγκοσμίως συμβούν πάμπολα περιστατικά απόσχισης από τον Καύκασο έως την δυτική Ευρώπη. Το κείμενό σου btw, θα το βάλω στον “Π” Γιώργο, γτ είναι εξαιρετικό όπως είπα και στην αρχή.

    • Συμφωνώ ότι η περίπτωση της Σκvτίας είναι μοναδική, τζιαι ότι το trajectory της εν ξεκάθαρα φιλοευρωπαϊκό — θεωρώ απίθανο να μην μπει στην ένωση πρώτα-ύστερα, Όμως για να μπει πρέπει να διευθετηθεί πρώτα το θέμα του νομίσματος. Εν νομίζω η Σκωτσέζοι να θέλουν να υιοθετήσουν το Ευρώ. Όπως είπα τζιαι εχτές, είσοδος στην ευρωζώνη εν σαν να σε κάμνουν airlift σε ένα πλοίο που βουλιάζει.

      Δεκτό ότι η έννοια της αυτοδιάθεσης συνδέεται με την αποαποικιοποίηση, όμως εν παύει που να έσιει σημασία τζιαι σήμερα, καθώς πολλοί λαοί σε πολλά διαφορετικές περιοχές του κόσμου έχουν αντίστοιχα αιτήματα: που τους Βάσκους, ως τους Québécois, ως τους aboriginals της Αυστραλίας που θέλουν land rights, τζιαι τους Amish που θέλουν partial citizenship. Τωρά για το θέμα των Τ/Κ, συμφωνώ στο ότι αν όντως υπάρξει ομοσπονδιακή λύση με συνέχιση της ΚΔ, τότε εν υπάρχει λόγως ανησυχίας. Η ανησυχία έγκειται στο ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση για λύση, τζιαι κατ’ επέκταση πρώτα-ύστερα θα προωθηθεί το θέμα αναγνώρισης της ΤΔΒΚ στη διεθνή ατζέντα — όσπου πεθανίκουν οι προηγούμενες γενιές, τόσο πιο πολλά κερδίζουν έδαφος τα ανθρωπιστικά επιχειρήματα υπέρ της αναγνώρισης. Ε αν υπάρχει ένα θετικό κλίμα, ή ένα προηγούμενο 2-3 περιπτώσεων τέθκοιων, τότε σαφώς έσιει την προοπτική να επηρεάσει, χωρίς φυσικά να θεωρώ ότι κάτι τέτοιο εν δεδομένο

  3. Γιώργο η σχέση Σκωτίας/ΗΒ είναι κλασσική σχέση περιφέρειας κέντρου με το κέντρο να απομυζά τους πόρους της περιφέρειας και να επιστρέφει πίσω στη περιφέρεια πολύ μικρότερα ποσά για ανάπτυξη. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να είναι σε χειρότερη μοίρα η Σκωτία μια χώρα με μόλις 5 εκ πλυθησμό και μεγάλα αποθέματα φυσικού πλούτου με την ανεξαρτησία της. Προφανώς οι εξυπνόβλακες εγγλέζοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν το stick τωρά που είδαν οτι δεν δουλεύκει το carrot αλλά τούτο εν σημαίνει ότι πρέπει να τους βάλλουμε και εμείς άσιερον στην προπαγάνδα τους! Μακάρι να τα καταφέρουν οι Σκωτσιέζοι γιατί αξίζουν το και κατα βάθος ήταν τούτο που ηθέλαν πάντα, ένα δικό τους κράτος.

    • Nicolas τζιαι Nicholas, Οι πλείστοι οικονομικοί αναλυτές που εθκιάβασα, για παράδειγμα ο Κρούγκμαν τζιαι η Frances Coppola, εν κάθετα εναντίων της ανεξαρτησίας, ισχυριζόμενοι ότι εν υπάρχει μακροπρόθεσμο οικονομικό πλάνο τζιαι ότι οι συνέπειες της θα είναι δυσμενείς για τη Σκωτία. Ακόμα τζιαι να αποδεχτούμε όμως ότι τούτοι έχουν συμφέροντα ή ιδεολογικές αγκυλώσεις (που εν θεωρώ ότι έχουν), τότε μπορούμε να δούμε πως αντιδρούν financial institutions όπως η RBS που είπε ξεκάθαρα ότι θα μεταφερθεί south of the border, τζιαι θα πληρώνει φόρους τζιαμέ. Τζιαι πάλε, αν πούμε ότι τα financial institutions τρομοκρατούν τον κόσμο για να ψηφίσει ΟΧΙ (που εν πολλά λογική υπόθεση), τότε γυρίζουμε πας το retail, όπου βλέπουμε κολοσσούς όπως το Asda τζιαι το B&Q που εν πολλά ξεκάθαροι ότι θα ανεβούν οι τιμές.

      Το ερώτημα παραμένει: τι νόμισμα θα έσιει η ανεξάρτητη Σκωτία, τζιαι τί είδος ανεξαρτησίας εν τούτη άμαν το νόμισμα σου ελέγχεται που μια ξένη χώρα; Επίσης, πως θα αντικαταστήσουν τα κέρδη του πετρελαίου όταν τζείνο λείψει, τζιαι ποια θα είναι η μοίρα του NHS τους;

      • Για τους οικονομικούς αναλυτές και τες τράπεζες καλύφκει με οτι εξυπηρετούν συμφέροντα η λογική μου τούτο λέει. Για το Retail πραγματικά εν βλέπω λογική να αυξηθούν οι τιμές με την ανεξαρτησία εχτός και αν το νέο νόμισμα (που όντως εν θέμα τι εννα κάμουν σε περίπτωση ανεξαρτησίας) εν τόσο αδύνατο που οι εισαγωγές εννα ακριβώσουν σε μεγάλο βαθμό. Τα κέρδη που το πετρέλαιο για τα επόμενα 50 χρόνια πολλά εύκολα μπορούν να επενδυθούν σωστά όπως κάμνουν οι Νορβηγοί και να σπονσάρουν για αιώνες το NHS. Το μεγάλο πλεονέκτημα της Σκωτίας εν ο πλυθησμός της. Εν 5εκ μόνο και δεν υπάρχει λογική στο να μοιράζουνται τόσο φυσικό πλούτο με άλλα 70 στο υπόλοιπο βασίλειο. Επίσης δεδομένης της σύγχισης που εννα δημιουργηθεί με την απόσχιση που το ΗΒ λογικά εννα μπορούν να διαπραγματευτούν απευθείας με την Ε.Ε. νέες συνθήκες και να αποφύγουν να κάμουν τα λάθη που εκάμαν ούλλες οι προηγούμενες μιτσιές χώρες που εμπήκαν μέσα ειδικά στο μεταναστευτικό που έν έχουν και ιδιαίτερο πρόβλημα ούτως η άλλως. Εγώ όπως το βλέπω πέρα που την αρχικής σύγχιση δημιουργίας νέου κράτους που θα έχει κάποιο κόστος τα resources εν τζιαμέ και εν πολλά απίθανο να γίνουν χειρότερα τα πράματα με ανεξαρτησία.

  4. Μία πολύ καλή ανάλυση. Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι ανεξαρτήτως αποτελέσματος θα έχουν άνοδο λιγότερα προοδευτικά ρεύματα σε όλη την Ευρώπη

    • Marie, ευχαριστώ για το σχόλιο τζιαι το κομπλιμέντο. Η ομάδα του Salmond όντως ενεν προοδευτική, καθώς βασίζεται στο λαϊκισμό, τζιαι τη συστηματική παραποίηση αριθμών (θα εμπορούσε κάλλιστα να ήταν Κυπραίος). Όμως, τούτο εν σημαίνει ότι όσοι λαοί έχουν αντίστοιχα αιτήματα εν οπισθοδρομικοί. Ιδεολογικά είμαι υπέρ των πρωτοβουλιών για self-government, τζιαι ο μόνος λόγος που εν συμφωνώ στην προκειμένη περίπτωση (όι ότι η συμφωνία ή η διαφωνία μου παίζει ρόλο) εν επειδή εν μου φαίνεται economically sustainable.

  5. Η εκτίμησή μου είναι ότι θα περάσει το ΟΧΙ με αρκετή διαφορά. Σε γενικές γραμμές η συμμετοχή της Σκοτίας στην ένωση δεν υπήρξε ζημιογόνα για τη Σκοτία από όποια σκοπιά δούμε το ζήτημα. Αυτό το γνωρίζει η πλειοψηφία των Σκοτσέζων γι’ αυτό και η εθνικιστική αφήγηση, ενώ λογικά θα έπρεπε να ξεσηκώνει τον κόσμο αφού προσφέρει στο πιάτο για πρώτη φορά Σκοτσέζικο έθνος-κράτος, αποτυγχάνει να διεγείρει τα πλήθη. Το ίδιο πιστεύω ισχύει και για την ένωση. Βλέπουμε τους 3 ηγέτες των μεγάλων κομμάτων να ενώνουν τις δυνάμεις τους και να μεταβαίνουν στη Σκοτία για να προβάλουν την ανάγκη να μην περάσει το «ναι». Έχω την αίσθηση ότι, την κρίσιμη στιγμή, την ώρα δηλαδή που ο Σκοτσέζος θα βάλει το σταυρό στο ψηφοδέλτιο, θα το πράξει με μεγάλη ευθύνη και όχι ελαφρά τη καρδία, για χάρη μιας αποστεωμένης εθνικής περηφάνιας που στο σύγχρονο κόσμο δεν έχει πλέον πέραση.

    • Ξέχασα να πω. Στην Κύπρο αντιμετωπίζουμε ακόμη και τις εκλογές ως ποδοσφαιρικό αγώνα. Ως εκ τούτο, νοιώθουμε πως πρέπει να υποστηρίξουμε ως οπαδοί, τη μια ή την άλλη μεριά.

      • Τέλος τέλος είναι θέμα του Σκωτσέζικου λαού. Η πατερναλιστική δημοκρατία του κρίνουμε τι εν καλόν για το λαό είναι η απόλυτη υποκρισία. Η δημοκρατία χωρίς δήμο ή η δημοκρατία των γραφειοκρατών (Φρυξέλλες πχ.) είναι συγκαλυμμένος αυταρχισμός. Αντιλαμβάνομαι η δημοκρατία με την αγνή της μορφή είναι πολιτικό σύστημα που δεν βρίσκει τους πάντες σύμφωνους, ειδικότερα αυτούς που επιδιώκουν την εξατομίκευση του κοινωνικού συνόλου επιδιώκοντας κοινωνικό-οικονομικές πολιτικές που οδηγούν στον ανθρώπινο εξευτελισμό. Δημοκρατία και (εθελοντικό) ξήλωμα του κοινωνικού ιστού σπάνια σμίουν καλά.
        Ακόμα κάτι, ίσως το πιο εύκολο πράμα είναι να αποστασιοποιείσαι παρατάσσοντας κενό λόγο και να το παίζεις υπεράνω. Θα μπορούσα να το κάμνω 365Χ24Χ7. Η πολιτική είναι άθλημα partisan που λεν τζαι στο χωρκό μου. Για τους ιδιαιτέρως ευγενής υπάρχουν και τουρνουά Καραφκιώτικου κεντήματος τύπου «Φαβρολιτέ» που διακατέχεται από ευγενή άμιλλά και ευγενή αισθήματα. Και το λέω γιατί τελευταία φορά που εchέκαρα το δευτέριν μου, η μοντέρνα πολιτική ιστορία εγγράφτηκε με διαδηλώσεις, καταλήψεις, πολιτικές δολοφονίες, τρομοκρατία, σύγκρουση, επανάσταση και τριβή. Πολιτική χωρίς την παραμικρή ένδειξη πολιτικής θέσης λέγεται και data aggregation, πράμαν που κάμνει και ένας υποτυπώδες σέρβερ. Σόρυ

        • Μίκη,

          Εγώ εν είμαι τόσο αισιόδοξος — τζιαι η δημοσκόπηση της YouGov εχτές, τζιαι τζείνη που έγινε για την Guardian από την ICM σήμερα, δείχνει το ΟΧΙ μόνο 2 μονάδες πάνω, ενώ άλλες δείχνουν το ΝΑΙ να προηγείται.

          Συμφωνώ μαζί σου ότι στην Κύπρο εν ποδοσφαιρικά που το θωρούμε τζιαι τούτο, έτοιμοι να πιάσουμε θέση υπέρ η κατά.

          Όμως εν συμφωνώ ότι εν κατ’ ανάγκη εθνικιστικά τα motives ούλλων όσων θα ψηφίσουν ΝΑΙ. Έχουν δίκαιο σε πολλά που τα θέματα που θίγουν. Το Η.Β. έγινε πολλά πιο νεοφιλελεύθερο απ’ ότι θέλουν, νοιώθουν ότι η ψήφος τους εν μετρά καθώς ψηφίζουν Labour τζιαι φκαίνουν οι Tories τους οποίους απεχθάνονται, δε θέλουν την ιδιωτικοποίηση του ΓΕΣΥ, είναι φιλοευρωπαϊστές σε αντίθεση με τους Συντηρητικούς κυβερνώντες, αναγκάζονται να πληρώνουν κακούς τζιαι αντιλαϊκούς φόρους όπως το bedroom tax (αν τζιαι αναλαμβάνει το κόστος η Σκωτία για τούτο), τζιαι γενικότερα αντιλαμβάνομαι γιατί να μεν θέλουν ναν μέρος μιας χώρας με τεράστιες ανισότητες τζιαι με το Σίτι ναν κράτος εν κράτει, κάνοντας τρελά κέρδη για τα golden boys μέχρι τη στιγμή που θα χρειαστούν ξελάσπωμα από την κυβέρνηση (δηλαδή τους ίδιους τους φορολογούμενους — μεταξύ άλλων τζιαι των Σκωτσέζων οι οποίοι δεν επωφελούνται από αυτό).

          Τούτο το partisan spirit που λαλεί ο Νικόλας, θεωρώ ότι, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, εννα σηματοδοτήσει την απαρχή μιας νέας πολιτικής κατάστασης στη Σκωτία. Εξύπνησε ο κόσμος, συζητά μες τους δρόμους, ανταλλάσει απόψεις, μαλλώνει, συμφωνεί, τζιαι γενικά τούτες τες μέρες στην Σκωτία θωρούμε τη δημοκρατία στα καλύτερα της: έσιει αρκετή πληροφόρηση τζιαι που τες 2 παρατάξεις, γίνεται συζήτηση η παραπάνω grassroots-driven, τζιαι θωρούμε τους ανθρώπους ως πολιτικά όντα να συνδιαλέγονται.

          Ο αντίλογος φυσικά, εν τούτο που λαλεί ο Νικόλας, με το οποίο εν μέρει συμφωνώ: ότι δηλαδή ενεν πολλά δημοκρατικο να έρκουνται οι Εγγλέζοι με τα τάματα, το industry με τες απειλές, τζιαι ο Darling με την τρομοκρατία, να προσπαθούν να κάμουν skew το debate. Εν συμφωνώ απόλυτα όμως, γιατί τζιαι τούτοι εν κομμάτι μιας υγιούς δημοκρατίας.

          Προσωπικά θέλω να κερδίσει το ΟΧΙ. Όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά για πραγματιστικούς. Εν θεωρώ ότι εν sustainable το ΝΑΙ. Παράλληλα, ζω στο Η.Β. τζιαι δεν θέλω παντοδυναμία των συντηρητικών με τα immigration vans τους τζιαι τον Boris για επόμενο πρωθυπουργό. Θέλω το Η.Β. μες την ΕΕ (http://iordanou.org/blog/cameron-threatens-eu-citizens/), θέλω να ζω σε ένα κράτος με πολυπολιτισμικές πολιτικές (http://iordanou.org/blog/british-values-minorities/) τζιαι θέλω επιτέλους το Labour να ξυπνήσει (http://iordanou.org/…/labour-needs-a-grand-vision-for…/)

  6. Γιώργο κάμνεις πολλές αυθερεσίες στο άρθρο καθώς τζαι δεν λαμβάνεις υπόψην καθόλου το λαό της Σκωτίας, είτε το τι θέλει είτε τι θα εν καλύτερα για τζήνον. Αντ’ αυτού φαίνεται μου μόνο να ασχολείσαι για το πως θα σε επηρεάσει εσένα προσωπικά. Δεν είναι επιχειρημα σοβαρό το να λές ότι δεν θέλεις ανεξαρτησία της Σκωτίας επειδή εν να μείνεις στην Αγγλία και θα βγαίνουν οι Τόρρηδες, ούτε οι πολιτικές μετανάστευσης της Αγγλίας. Όπως και η περίπτωση της Σκωτίας δεν έχει καμμιά μα καμμιά σχέση με τους Τουρκοκύπριους (πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω πως έκαμες τούντην σύνδεση). Επίσης υιοθετείς πλήρως την αντίληψη και την προπαγάνδα της Αγγλίας στο οικονομικό κομμάτι. Νομίζω απλά εν ευσεβοποθισμούς που έγραψες δαμέ τζαι ότι απλά έφυε σου τούντο άρθρο.