in Άρθρα στα Ελληνικά

Για το συνέδριο της ΕΔΕΚ

Στο συνέδριο της ΕΔΕΚ έγιναν και ψηφίστηκαν πολλά τα οποία θεωρώ ότι θα στοιχειώνουν το κόμμα για αρκετά χρόνια.

Τα θέματα που μονοπώλησαν το συνέδριο ήταν δυο:

  1. Η επικύρωση της απόφασης του Μαρίνου Σιζόπουλου να εξοντώσει πολιτικά τους αντιπάλους του περνώντας καταστατική πρόνοια για περιορισμό θητειών με αναδρομική ισχύ.
  2. Η απόρριψη του μόνου κοινά αποδεκτού από Ε/Κ και Τ/Κ συνταγματικού μοντέλου λύσης του κυπριακού, το οποίο μάλιστα είναι συνδεδεμένο με τα πλείστα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία η ΕΔΕΚ έχει για παντιέρα του αντικατοχικού της αγώνα.

Ο περιορισμός θητειών ήταν σωστή επιλογή. Η αναδρομική ισχύς του όχι. Παρόλο που ο περιορισμός θα συνδράμει στην πιο δημοκρατική λειτουργία του κόμματος (ας μην το ονομάσουμε “εκδημοκρατικοποίηση”), η αναδρομική ισχύς φαίνεται να έχει αλλότρια κίνητρα που εξυπηρετούν τα προσωπικά συμφέροντα της τωρινής ηγεσίας. Η απόφαση για τη ΔΔΟ ήταν βλακώδης, όπως και η ρητορική που την ακολούθησε — είναι αστείο να αποκαλείς όσους διαφωνούν με τη προσωπική σου θέση φιλο-ΝΑΤΟϊκούς και ρατσιστές.

Όμως, το πιο σοκαριστικό κομμάτι του συνεδρίου, που δείχνει και την έκταση του συντηρητισμού των συνέδρων, ήταν ότι το κόμμα που αυτοαποκαλείται ως σοσιαλδημοκρατικό, κόμμα χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εν έτη 2015 συζήτησε σοβαρά την κατάργηση της ποσόστωσης για την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στα συλλογικά του όργανα.

Ξανά για εμπέδωση: 2015, σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, ΕΕ, σοβαρή συζήτηση για την κατάργηση της ποσόστωσης για την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στα συλλογικά όργανα του κόμματος.

Leave a Reply