George Iordanou Politics, Philosophy and (not much) Real Life
Category

Άρθρα στα Ελληνικά

Ματαιότητα και μικρόκοσμος

Μπαίνω συχνά σε πολιτικές και θρησκευτικές συζητήσεις με αγνώστους κατά παράβαση των συμβουλών αρχικά της μάνας μου και μετέπειτα της συζύγου μου που επιμένουν ότι δεν υπάρχει λόγος να αναστατώνομαι και να αναστατώνω τρίτους. Η Κύπρος, άλλωστε, είναι μικρή και δεν πρόκειται να την αλλάξω. Φοβάμαι, όμως, μη χαθώ στη ρουφήχτρα του μικρόκοσμου των ομοϊδεατών μου, εκείνων των καλών φίλων και γνωστών από τους οποίους περιβάλλομαι και με τους οποίους συμφωνώ στα πλείστα πολιτικά και κοινωνικά θέματα. Φοβάμαι μη χάσω επαφή με την ευρύτερη κοινωνία που ενδεχομένως (τί ενδεχομένως, σίγουρα λέμε) να μη μοιράζεται τις απόψεις και εμπειρίες μου ή πιο συχνά και τα δυο. Έτσι, συχνά κουβεντιάζω με Παϊσιόπληκτους, θιασώτες θεωριών συνωμοσίας που με την πρώτη ευκαιρία θα αναλύσουν τα εσώψυχα του Πούτιν...

Οι “ενδοτικοί” και ο πολιτικός διάλογος

Με στεναχωρεί ιδιαίτερα που βλέπω κατά τα άλλα σοβαρούς ανθρώπους, άτομα θεωρητικά καλλιεργημένα, επαγγελματίες, οικογενειάρχες, τελοσπάντων άτομα που αποκλίνουν του στερεότυπου νεαρού, ανορθόγραφου, βούρλου ΕΛΑΜιτη, να κινούνται στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και να αποκαλούν συμπολίτες τους ενδοτικούς, προδότες και ξέρω γω τι άλλο, ζητώντας να πέσει “φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους”, δηλαδή το φυσικό θάνατό τους. Όταν το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου εξευτελίζεται σε τέτοιο βαθμό, τότε υποβαθμίζεται όλο το δημοκρατικό σύστημα και μόνοι κερδισμένοι βγαίνουν οι ναζί που τραμπουκίζουν εντός και εκτός βουλής, και οι οποίοι φαίνεται να επωφελούνται από τον τρόπο που συγκεκριμένοι πολιτικοί σχηματισμοί επιλέγουν να διεξάγουν την προεκλογική τους εκστρατεία. Το ότι οι...

Κυπριακό για γερά νεύρα

Οι επόμενοι μήνες απαιτούν υπομονή, πολιτική διαύγεια και κριτική διάθεση. Πρέπει να αποφύγουμε από τη μια το στείρο απορριπτισμό και από την άλλη την παραχώρηση λευκής επιταγής στους συνομιλητές της πλευράς μας. Παρόλα αυτά, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε μέσα μας ότι ο Νίκος Αναστασιάδης διαπραγματεύεται εκ μέρους όλων μας. Ιδεολογικοί αντίπαλοι και μη οφείλουμε να κάνουμε υπομονή και να αξιολογήσουμε την κατάληξη της προσπάθειάς του. Η υπονόμευση της διαδικασίας δε βοηθά κανένα, αντιθέτως μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη διχοτόμηση ως συνέπεια της διαιώνισης της υφιστάμενης κατάστασης που κάθε άλλο παρά παγιωμένη είναι. Πολλά ακούγονται ήδη. Από τη μια οι οπαδοί του συρματοπλέγματος, των οποίων οι πολιτικές καριέρες εξαρτώνται από το κυπριακό, ξεκίνησαν καμπάνια απόρριψης του όποιου...

Τα δικαιώματα των Μαρωνιτών στην επανενωμένη Κύπρο

Σήμερα θα σας μιλήσω για αυτά που θεωρώ ότι πρέπει να διεκδικήσει η Μαρωνιτική κοινότητα στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για τη λύση του κυπριακού προβλήματος. Δε θα μπω στις λεπτομέρειες των διεκδικήσεων, αλλά στις βάσεις αρχής πάνω στις οποίες οι διεκδικήσεις αυτές πρέπει να τεθούν. Ας αρχίσουμε πρώτα με μια καταγραφή των πραγματικοτήτων στην Κύπρο. Στην Κύπρο έχουμε δυο κύριες εθνοτικές ομάδες[*], τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Οι δυο αυτές εξέχουσες ομάδες, έχουν ιστορική παρουσία στο νησί, δική τους γλώσσα, ήθη, έθιμα και θρησκεία. Βάση του συντάγματος του 1960 τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών της κυπριακής δημοκρατίας απορρέουν μέσα από τη συμμετοχή σε μια από τις δυο μεγάλες εθνοτικές ομάδες. Αυτό είναι που ονομάζουμε τον δικοινοτικό χαρακτήρα του συντάγματος του...

Σταθμισμένη ψήφος. Είναι δημοκρατική;

Ένας από τους λόγους που πολλοί αντιτίθενται στη λύση βάση του μοντέλου Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδίας, είναι ότι αυτή παραβιάζει την αρχή του “ένας άνθρωπος μια ψήφος” και ως εκ τούτου είναι αντιδημοκρατική.Το σύνηθες επιχείρημα είναι ότι η λύση ΔΔΟ εξισώνει τη μειοψηφία με την πλειοψηφία. Ας δούμε τα δυο αυτά θέματα: την ουσία του αξιώματος “ένας άνθρωπος μια ψήφος” και τον ισχυρισμό ότι δίδοντας περισσότερο βάρος στη ψήφο μειονοτήτων καταργούμε τη δημοκρατία. Σε ομόσπονδα κράτη, όπως και στα ενιαία, κάθε άνθρωπος έχει μια ψήφο. Χώρες που δεν παρέχουν δικαίωμα ψήφου σε όλους τους πολίτες τους, δεν μπορούν να αποκαλούνται δημοκρατικές. Το ερώτημα είναι κατά πόσο όλες οι ψήφοι θα έχουν την ίδια βαρύτητα. Για παράδειγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής η ψήφος των πολιτών έχει...

Ζώνες και αποκλειστικά δικαιώματα

Δημοσιεύτηκε στο Φιλελεύθερο (31/9/15) και την Καθημερινή (8/9/15) Η Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία είναι το συνταγματικό μοντέλο πάνω στο οποίο θα βασίζεται η οποιαδήποτε επικείμενη λύση. Η Διζωνικότητα είναι το πλέον αμφιλεγόμενο κομμάτι του υπό διαπραγμάτευση συνταγματικού μοντέλου, καθώς εξασφαλίζει στην κάθε κοινότητα συγκεκριμένα εδαφικά δικαιώματα. Δηλαδή, οι δυο κοινότητες, οι οποίες εκ των πραγμάτων είναι εθνικά διαχωρισμένες, θα ορίζουν διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Άτομα και πολιτικά σύνολα που διαφωνούν με τη διζωνικότητα, όπως για παράδειγμα η ΕΔΕΚ, ισχυρίζονται ότι η διζωνικότητα δεν υφίσταται ως πολιτικός όρος, και ότι η Κύπρος χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο στα πλαίσια υλοποίησης ενός ρατσιστικού γεωγραφικού διαχωρισμού με βάση τις εθνικές ταυτότητες. Οι...

Είναι η ΔΔΟ ρατσιστική;

Δημοσιεύτηκε στον Πολίτη, στο Φιλελεύθερο στις 17 Αυγούστου 2015 και στην Ομάδα Κύπρος  Τα επιχειρήματα εναντίον της ΔΔΟ ως συνήθως αναπτύσσονται στα πλαίσια του αντιρατσισμού. Οι υπερασπιστές τους ισχυρίζονται ότι είναι ρατσιστικό να υπάρχουν εθνικοί διαχωρισμοί στις κρατικές δομές. Υποστηρίζουν ότι δεν νοείται εθνικές ομάδες να έχουν αποκλειστικά δικαιώματα με γνώμονα μόνο την εθνική τους ταυτότητα. Έχουν δε ιδιαίτερο πρόβλημα με τη διζωνικότητα, αφού ισχυρίζονται ότι με το να δίδονται εδαφικά δικαιώματα στις δυο κοινότητες, περιορίζονται οι ατομικές ελευθερίες των πολιτών. Τα επιχειρήματα αυτά βασίζονται σε ελλειπείς και λανθασμένες πληροφορίες, καθώς παρανοούν τη φύση των εν λόγω εδαφικών δικαιωμάτων. Οι επικριτές της διζωνικότητας δεν αντιλαμβάνονται ότι η ελευθερία...

Η έλλειψη δημοκρατικού διαλόγου στην Ελλάδα και τα ατυχή κυπριακά παραδείγματα

Το ελληνικό δράμα δείχνει για ακόμη μια φορά την αδυναμία των Ελλήνων να συζητήσουν πολιτισμένα και με επιχειρήματα θέματα κοινού ενδιαφέροντος για τα οποία υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις. Πριν την κορύφωση του δράματος, γίνονταν δημόσιες τοποθετήσεις που πρόδιδαν τις ανέλπιδες προσπάθειες των συγγραφέων τους να συγκαλύψουν τα πραγματικά τους πιστεύω, τα οποία υποκινούνταν όχι απο πολιτικά επιχειρήματα αλλά από τον κλασικό, εξόχως ελληνικό οπαδισμό. Τωρα που η Ελλάδα βρίσκεται στο τέλος του δρόμου ή στην αρχή του επομένου ή στο χείλος του γκρεμού (διάλεξε κλισέ βάση ομάδας), βλέπουμε τα ίδια άτομα που μάταια συγκάλυπταν τις οπαδικές βάσεις των πολιτικών τους τοποθετήσεων να δείχνουν — επιτέλους — τον πραγματικό τους εαυτό. Απο τη μια έχουμε τη τρομολαγνεία του λαϊκίστικου...

Για το συνέδριο της ΕΔΕΚ

Στο συνέδριο της ΕΔΕΚ έγιναν και ψηφίστηκαν πολλά τα οποία θεωρώ ότι θα στοιχειώνουν το κόμμα για αρκετά χρόνια. Τα θέματα που μονοπώλησαν το συνέδριο ήταν δυο: Η επικύρωση της απόφασης του Μαρίνου Σιζόπουλου να εξοντώσει πολιτικά τους αντιπάλους του περνώντας καταστατική πρόνοια για περιορισμό θητειών με αναδρομική ισχύ. Η απόρριψη του μόνου κοινά αποδεκτού από Ε/Κ και Τ/Κ συνταγματικού μοντέλου λύσης του κυπριακού, το οποίο μάλιστα είναι συνδεδεμένο με τα πλείστα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία η ΕΔΕΚ έχει για παντιέρα του αντικατοχικού της αγώνα. Ο περιορισμός θητειών ήταν σωστή επιλογή. Η αναδρομική ισχύς του όχι. Παρόλο που ο περιορισμός θα συνδράμει στην πιο δημοκρατική λειτουργία του κόμματος (ας μην το ονομάσουμε “εκδημοκρατικοποίηση”), η αναδρομική ισχύς...

Solve it already 

The Turkish-speaking Cypriots have expressed their political will by overwhelmingly supporting a pro-solution politician. Now the ball is in Anastasiades’ court. He has to prove that he is willing to work towards solving the Cyprus problem and that he is not going give in to the nationalists of DIKO whose careers depend on there being a Cyprus problem.

Περί του σεβασμού της θρησκείας

Μετά τις δολοφονίες στη Γαλλία γίνεται μεγάλος λόγος για το σεβασμό προς τη θρησκεία (respect, το λεγόμενο). Ο “σεβασμός” είναι κάπως ατυχής όρος. Δεν μπορεί να υπάρξει τέτοιο πράγμα όπως “σεβασμός στη θρησκεία του άλλου.” Σεβασμός στη θρησκεία, σημαίνει σεβασμός στο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να πιστεύει σε όποιο/ους θεό/θεούς επιθυμεί. Η πίστη του αυτή καθαυτή δε αξίζει a priori σεβασμού. Δηλαδή, ο σεβασμός κερδίζεται και καμία άποψη δεν αξιώνει σεβασμού λόγω της φύσης της. Ο σεβασμός μιας άποψης είναι προϊόν πειθούς μέσω επικοινωνίας. Το δικαίωμα σου να διατηρείς και να εκφέρεις την εν λόγω άποψη είναι “ιερό.” Δεν είναι όμως προϊόν σεβασμού. Είναι δικαίωμα που κατοχυρώθηκε ως απαραίτητο κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας για τη λειτουργεία της υψηλότερης των ανθρώπινων εφευρέσεων:...

Όταν πολιτικοί αλληλοσυγχαίρονται για την οικονομία

Στην Αγγλία οι περισσότεροι δικαιούχοι επιδομάτων είναι εργαζόμενοι. “Εργάζονται για να κερδίσουν τη φτώχεια τους”, λέει χαρακτηριστικά ο Owen Jones. Δηλαδή εργάζονται αλλά οι μισθοί που τους δίνουν τα αφεντικά τους δεν είναι αρκετοί για να ικανοποιήσουν βασικές τους ανάγκες, όπως για παράδειγμα την αγορά φαγητού για την οικογένειά τους. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα, όπως αναφέρει ο Aditya Chakrabortty στην Guardian, υπάρχει αύξηση μικροκλοπών, όπου πολίτες μη έχοντας φαγητό κλέβουν ψωμί και άλλα βασικά αγαθά από υπεραγορές. Κατόπιν συλλαμβάνονται, δικάζονται, και τους επιβάλλονται πρόστιμα τα οποία αδυνατούν να αποπληρώσουν. Το παράδειγμα της 35χρονης κυρίας Hill είναι χαρακτηριστικό. Η κ. Hill και το 18μηνο της βρέφος λιμοκτονούσαν. Η κ. Hill πήγε στην υπεραγορά, έκλεψε κοτόπουλο και...

Γκρεμισμένα Σπίτια

Μια από τις πιο ευχάριστες αναμνήσεις που έχω από την παιδική μου ηλικία, είναι στο παλιό mazda του πατέρα, να οδηγούμε κατά τις οκτώ το βράδυ. Στο αυτοκίνητο η μάμμα, που μόλις σχόλασε από τον Αμερικάνο όπου δούλευε μέχρι αργά, ο παπάς, ο οποίος όντας τραπεζικός υπάλληλος είχε σχολάσει προ πολλού, και εγώ, να κάθομαι στο πίσω κάθισμα, κρατώντας τις μαξιλάρες των μπροστινών καρέκλων, μπαίνοντας σφήνα μεταξύ οδηγού και συνοδηγού. Η αδερφή μου η Ειρήνη ήταν τότε αγέννητη, ή βρέφος. Φεύγαμε λοιπόν από τη δουλειά της μητέρας, καθοδόν προς το σπίτι, πάντα ακούγοντας μουσική. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που άκουγε μουσική, που πήγαινε συναυλίες, που είχε βιβλιοθήκες γεμάτες. Μια από τις πιο οικείες αναμνήσεις μου, θέλει τους τρεις μας να ακούμε το τραγούδι “γκρεμισμένα σπίτια” του Χατζή...

Πρώτη ανάλυση του αποτελέσματος στη Σκωτία

Η ώρα είναι 00:30 ώρα Αγγλίας. Η έρευνα του YouGov δείχνει το ΟΧΙ να προηγείται με 54%, έναντι 46% του ΝΑΙ. Δεν πρόκειται για exit poll, αλλά για έρευνα με ομάδες ατόμων που ερωτήθηκαν πριν και μετά τη ψηφοφορία τι προτίθενται να ψηφίσουν και τι τελικά ψήφισαν. Είναι αξιοσημείωτο ότι η προσέλευση στις κάλπες ξεπέρασε κάθε προηγούμενη εκλογική διαδικασία στη Σκωτία και κάθε πρόβλεψη αναλυτών και δημοσιογράφων που ασχολήθηκαν με το δημοψήφισμα. Μάλιστα, ο αριθμός εκείνων που ψήφισαν ταχυδρομικά ανήλθε στο 96% του συνόλου εκείνων που εξέφρασαν πρόθεση να ψηφίσουν με αυτόν τον τρόπο, που είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Ο διευθυντής της YouGov, της υπηρεσίας που προέβηκε στην (μόνη) έρευνα ψήφου μετά τη ψηφοφορία, δήλωσε ότι είναι 99% σίγουρος ότι το ΟΧΙ θα επικρατήσει. Άρα, ελλείψει...

Το δημοψήφισμα της Σκωτίας και η Κύπρος

Το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας θα λάβει χώρα την Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014, με μοναδικό ερώτημα το αν πρέπει η Σκωτία να γίνει ανεξάρτητη χώρα ή όχι. Αν η απάντηση είναι ΝΑΙ, τότε η Σκωτία θα παύσει να είναι μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι υποστηρικτές του ΝΑΙ, υπό την ηγεσία του Άλεξ Σάλμοντ, ισχυρίζονται ότι η Σκωτία είναι μονίμως στη σκιά της Αγγλίας και ότι τα πολιτικά δικαιώματα των Σκωτσέζων υποβαθμίζονται, καθώς όλες οι σημαντικές  αποφάσεις λαμβάνονται στο Westminster του Λονδίνου. Ο Σάλμοντ διατείνεται ότι οι Σκοτσέζοι δεν έχουν λόγο στην εκλογή της κυβέρνησης του Η.Β., αφού παρόλο που ψηφίζουν συστηματικά τους Εργατικούς, ως κυβερνών κόμμα εκλέγονται οι Συντηρητικοί, κατά παράβαση της πολιτικής βούλησης των Σκωτσέζων. Μάλιστα, η καμπάνια υπέρ του ΝΑΙ έχει σαν...

George Iordanou Politics, Philosophy and (not much) Real Life

Archives

Social Media