George Iordanou Politics, Philosophy and (not much) Real Life
Category

Άρθρα στα Ελληνικά

Τα νηπιαγωγεία των παπάδων

Αυτές τις μέρες γίνεται λόγος για τα νηπιαγωγεία της αρχιεπισκοπής με αναφορές στα θρησκευτικά σχολεία άλλων χωρών (κυρίως του Η.Β.) χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα ότι οι γονείς μπορούν να κάνουν ότι θέλουν με τα παιδιά τους. Λίγες σκέψεις επί του θέματος όπως τις εξέφρασα στο twitter. Ξεκινάμε με το πρώτο: ότι οι γονείς μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν με τα παιδιά τους. Σε ένα βαθμό σωστό· παραδοσιακά οι γονείς μεταδίδουν γνώσεις, δεξιότητες και πιστεύω στα παιδιά τους, κάποτε λανθασμένα και εις βάρος αυτών. Όμως η ‘ελευθερία’ αυτή των γονιών δεν είναι απόλυτη. Tα παιδιά χρειάζονται κάποιες συγκεκριμένες γνώσεις και δεξιότητες για να μπορέσουν να γίνουν ισότιμα μέλη της κοινωνίας και να αδράξουν τις όποιες ευκαιρίες βρεθούν στο διάβα τους. Ελλείψει αυτών των γνώσεων/δεξιοτήτων...

Περί αξιογράφων

Το βρίσκω πραγματικά εξωφρενικό ότι σε μια πολιτισμένη χώρα συζητούμε σοβαρά το να χαραμίσουμε δημόσιο χρήμα εμάς των φορολογουμένων για να αποζημιώσουμε (“στηρίξουμε κοινωνικά”) άτομα που επένδυσαν οικειοθελώς σε αξιόγραφα μιας ιδιωτικής εταιρείας. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι τα άτομα αυτά εξαπατήθηκαν από τις τράπεζες, ισχυρισμός που σηκώνει αρκετή συζήτηση, το ότι ζητούν τα σπασμένα όχι από τις τράπεζες αλλά από εμάς τους συμπολίτες τους, περιλαμβανομένων ατόμων λιγότερο προνομιούχων από αυτούς, είναι όχι μόνο παράλογο αλλά και θρασύ. Αναδιανομή, δηλαδή, αλλά από την ανάποδη. Ναι, περί θράσους πρόκειται. Έχουν το θράσος να εισηγούνται ότι δεν πρέπει να επενδύσουμε σε σχολεία, νοσοκομεία, θέσεις εργασίας, σχέδια επαγγελματικής κατάρτισης, υποδομές ανάπτυξης κτλ και αντί αυτού...

Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται

Ο χρόνος αυτός έχει εκλείψει για τον Νίκο Αναστασιάδη. Για κακή του τύχη πριν τις προεδρικές εκλογές. Πριν μπούμε στο δια ταύτα να τονίσουμε την προνομιούχα θέση στην οποία βρέθηκε ο πρόεδρος. Ο Νίκος Αναστασιάδης είχε την υποστήριξη μια μερίδας — όχι πλειοψηφούσας αλλά με σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο — του κόμματος του καθώς και της πλειοψηφίας του κόσμου της αριστεράς που ασκώντας το πατριωτικό τους καθήκον τον υποστήριξαν στην προσπάθειά του να λύσει το κυπριακό. Ξεκίνησε, δηλαδή, τις διαπραγματεύσεις, έχοντας μια κριτική μάζα υποστηρικτών, γύρω στο 30%. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν επίσης ότι οι διαφωνούντες, εντός και εκτός του κόμματός του, ήταν δεδομένοι και θα παρέμεναν τέτοιοι ανεξαρτήτως της έκβασης των διαπραγματεύσεων και ανέρχονταν επίσης γύρω στο 30%. Ο Νίκος...

Περάστε κόσμε

Διαβάζουμε από τη Stockwatch: Την ίδρυση εθνικού ταμείου αποζημίωσης και κοινωνικής συνοχής εισηγείται με πρόταση νόμου που κατέθεσε ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Αβέρωφ Νεοφύτου, για την αποζημίωση των κουρεμένων καταθετών και των κουρεμένων κατόχων αξιογράφων. Σκοπός του ταμείου, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, είναι η ίδρυση, χρηματοδότηση ή οικονομική ενίσχυση επιχειρήσεων και η αποζημίωση καταθετών τραπεζών. Συγκεκριμένα, ως ένας από τους σκοπούς αναφέρεται η σταδιακή αποζημίωση των καταθετών της πρώην Λαϊκής Τράπεζας που έχασαν καταθέσεις και των καταθετών της Τράπεζας Κύπρου των οποίων οι καταθέσεις μετατράπηκαν σε μετοχικό κεφάλαιο.Παράλληλα, σκοπείται σταδιακή αποζημίωση των κατόχων αξιογράφων των εν λόγω τραπεζών και των μετόχων της Τράπεζας Κύπρου, που ήταν...

Οι εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου

Οι εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι δεν πρέπει να θεωρούνται κτήμα κανενός και ότι τα πολιτικά ρίσκα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τέτοια, καθώς στην πολιτική δεν υπάρχουν βεβαιότητες. Οι συντηρητικοί έχουν κερδίζει τις εκλογές, αλλά η νίκη τους είναι πύρρειος καθώς δεν συγκέντρωσαν τον μαγικό αριθμό των 326 εδρών που θα τους έδινε την επιδιωκόμενη αυτοδυναμία. Αυτό είναι που οι Βρετανοί ονομάζουν hung parliament. Hung parliament έχουμε όταν κανένα κόμμα δεν είναι σε θέση να πληρώσει τις μισές συν μια θέσεις στο κοινοβούλιο εξασφαλίζοντας πλειοψηφία χωρίς να χρειάζεται να συμμαχήσει με κάποιο άλλο κόμμα. Αυτό είναι το δεύτερο στη σειρά πολιτικό ρίσκο που παίρνουν οι συντηρητικοί με γνώμονα, πάντα, το κομματικό τους συμφέρον. Αρχικά ο David Cameron, προσπαθώντας να...

Ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ

Δε με ενδιαφέρει τόσο αν ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ είναι βέρος αριστερός. Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι να έχει πρόθεση να επιδιώξει ένα μοντέλο ομοσπονδιακής λύσης στη βάση του δικοινοτισμού και της διζωνικότητας, καθώς και τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα προοδευτικό πρόγραμμα που να προωθεί την ισότητα και να προασπίζεται τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των ευάλωτων ομάδων. Προτίθεμαι, δηλαδή, να κρίνω τον όποιο υποψήφιο βάση του προγράμματός με το οποίο θα πολιτευτεί. Όσο αφορά τα περί εκλεξιμότητας του εκάστοτε υποψηφίου, ας μη βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Οι διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό έχουν δρόμο μπροστά τους και η απόφαση του Αναστασιάδη να θυσιάσει τη διαδικασία θεωρώντας ότι αυτό θα οδηγήσει στην επανεκλογή του, ενδέχεται να αλλάξει άρδην το σκηνικό. Αν το επικείμενο...

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος στο φετινό pride

Την Κυριακή, στην Πορεία Υπερηφάνειας, ο Νικόλας Παπαδόπουλος γιουχαΐστηκε από πολλά άτομα για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Κάποια άτομα, ενδεχομένως, να τον αποδοκίμασαν, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, λόγω κυπριακού, αν και φρονώ ότι πρόκειται περί μειοψηφίας. Εικάζω ότι οι περισσότεροι/ες τον αποδοκίμασαν για άλλους λόγους. Επειδή, για παράδειγμα, το κόμμα του δίνει πολιτική στέγη σε ομοφοβικούς πολιτικούς όπως ο Ζαχαρίας Κουλίας. Άλλοι ίσως να διαμαρτυρήθηκαν επειδή το κόμμα του και ο ίδιος κάνουν πλάτες στον ομοφοβικό αρχιεπίσκοπο. Ή επειδή αντιλαμβάνονται ότι ο εθνικισμός που προωθεί​ ο κ. Παπαδόπουλος είναι αλληλένδετος με το ρατσισμό και την ομοφοβία. Άλλοι ίσως να θίχτηκαν από το γεγονός ότι ο κ. Παπαδόπουλος, στην προσπάθεια του να εκλεγεί στην προεδρία της δημοκρατίας...

Ματαιότητα και μικρόκοσμος

Μπαίνω συχνά σε πολιτικές και θρησκευτικές συζητήσεις με αγνώστους κατά παράβαση των συμβουλών αρχικά της μάνας μου και μετέπειτα της συζύγου μου που επιμένουν ότι δεν υπάρχει λόγος να αναστατώνομαι και να αναστατώνω τρίτους. Η Κύπρος, άλλωστε, είναι μικρή και δεν πρόκειται να την αλλάξω. Φοβάμαι, όμως, μη χαθώ στη ρουφήχτρα του μικρόκοσμου των ομοϊδεατών μου, εκείνων των καλών φίλων και γνωστών από τους οποίους περιβάλλομαι και με τους οποίους συμφωνώ στα πλείστα πολιτικά και κοινωνικά θέματα. Φοβάμαι μη χάσω επαφή με την ευρύτερη κοινωνία που ενδεχομένως (τί ενδεχομένως, σίγουρα λέμε) να μη μοιράζεται τις απόψεις και εμπειρίες μου ή πιο συχνά και τα δυο. Έτσι, συχνά κουβεντιάζω με Παϊσιόπληκτους, θιασώτες θεωριών συνωμοσίας που με την πρώτη ευκαιρία θα αναλύσουν τα εσώψυχα του Πούτιν...

Οι “ενδοτικοί” και ο πολιτικός διάλογος

Με στεναχωρεί ιδιαίτερα που βλέπω κατά τα άλλα σοβαρούς ανθρώπους, άτομα θεωρητικά καλλιεργημένα, επαγγελματίες, οικογενειάρχες, τελοσπάντων άτομα που αποκλίνουν του στερεότυπου νεαρού, ανορθόγραφου, βούρλου ΕΛΑΜιτη, να κινούνται στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και να αποκαλούν συμπολίτες τους ενδοτικούς, προδότες και ξέρω γω τι άλλο, ζητώντας να πέσει “φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους”, δηλαδή το φυσικό θάνατό τους. Όταν το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου εξευτελίζεται σε τέτοιο βαθμό, τότε υποβαθμίζεται όλο το δημοκρατικό σύστημα και μόνοι κερδισμένοι βγαίνουν οι ναζί που τραμπουκίζουν εντός και εκτός βουλής, και οι οποίοι φαίνεται να επωφελούνται από τον τρόπο που συγκεκριμένοι πολιτικοί σχηματισμοί επιλέγουν να διεξάγουν την προεκλογική τους εκστρατεία. Το ότι οι...

Κυπριακό για γερά νεύρα

Οι επόμενοι μήνες απαιτούν υπομονή, πολιτική διαύγεια και κριτική διάθεση. Πρέπει να αποφύγουμε από τη μια το στείρο απορριπτισμό και από την άλλη την παραχώρηση λευκής επιταγής στους συνομιλητές της πλευράς μας. Παρόλα αυτά, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε μέσα μας ότι ο Νίκος Αναστασιάδης διαπραγματεύεται εκ μέρους όλων μας. Ιδεολογικοί αντίπαλοι και μη οφείλουμε να κάνουμε υπομονή και να αξιολογήσουμε την κατάληξη της προσπάθειάς του. Η υπονόμευση της διαδικασίας δε βοηθά κανένα, αντιθέτως μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη διχοτόμηση ως συνέπεια της διαιώνισης της υφιστάμενης κατάστασης που κάθε άλλο παρά παγιωμένη είναι. Πολλά ακούγονται ήδη. Από τη μια οι οπαδοί του συρματοπλέγματος, των οποίων οι πολιτικές καριέρες εξαρτώνται από το κυπριακό, ξεκίνησαν καμπάνια απόρριψης του όποιου...

Τα δικαιώματα των Μαρωνιτών στην επανενωμένη Κύπρο

Σήμερα θα σας μιλήσω για αυτά που θεωρώ ότι πρέπει να διεκδικήσει η Μαρωνιτική κοινότητα στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για τη λύση του κυπριακού προβλήματος. Δε θα μπω στις λεπτομέρειες των διεκδικήσεων, αλλά στις βάσεις αρχής πάνω στις οποίες οι διεκδικήσεις αυτές πρέπει να τεθούν. Ας αρχίσουμε πρώτα με μια καταγραφή των πραγματικοτήτων στην Κύπρο. Στην Κύπρο έχουμε δυο κύριες εθνοτικές ομάδες[*], τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Οι δυο αυτές εξέχουσες ομάδες, έχουν ιστορική παρουσία στο νησί, δική τους γλώσσα, ήθη, έθιμα και θρησκεία. Βάση του συντάγματος του 1960 τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών της κυπριακής δημοκρατίας απορρέουν μέσα από τη συμμετοχή σε μια από τις δυο μεγάλες εθνοτικές ομάδες. Αυτό είναι που ονομάζουμε τον δικοινοτικό χαρακτήρα του συντάγματος του...

Σταθμισμένη ψήφος. Είναι δημοκρατική;

Ένας από τους λόγους που πολλοί αντιτίθενται στη λύση βάση του μοντέλου Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδίας, είναι ότι αυτή παραβιάζει την αρχή του “ένας άνθρωπος μια ψήφος” και ως εκ τούτου είναι αντιδημοκρατική.Το σύνηθες επιχείρημα είναι ότι η λύση ΔΔΟ εξισώνει τη μειοψηφία με την πλειοψηφία. Ας δούμε τα δυο αυτά θέματα: την ουσία του αξιώματος “ένας άνθρωπος μια ψήφος” και τον ισχυρισμό ότι δίδοντας περισσότερο βάρος στη ψήφο μειονοτήτων καταργούμε τη δημοκρατία. Σε ομόσπονδα κράτη, όπως και στα ενιαία, κάθε άνθρωπος έχει μια ψήφο. Χώρες που δεν παρέχουν δικαίωμα ψήφου σε όλους τους πολίτες τους, δεν μπορούν να αποκαλούνται δημοκρατικές. Το ερώτημα είναι κατά πόσο όλες οι ψήφοι θα έχουν την ίδια βαρύτητα. Για παράδειγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής η ψήφος των πολιτών έχει...

Ζώνες και αποκλειστικά δικαιώματα

Δημοσιεύτηκε στο Φιλελεύθερο (31/9/15) και την Καθημερινή (8/9/15) Η Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία είναι το συνταγματικό μοντέλο πάνω στο οποίο θα βασίζεται η οποιαδήποτε επικείμενη λύση. Η Διζωνικότητα είναι το πλέον αμφιλεγόμενο κομμάτι του υπό διαπραγμάτευση συνταγματικού μοντέλου, καθώς εξασφαλίζει στην κάθε κοινότητα συγκεκριμένα εδαφικά δικαιώματα. Δηλαδή, οι δυο κοινότητες, οι οποίες εκ των πραγμάτων είναι εθνικά διαχωρισμένες, θα ορίζουν διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Άτομα και πολιτικά σύνολα που διαφωνούν με τη διζωνικότητα, όπως για παράδειγμα η ΕΔΕΚ, ισχυρίζονται ότι η διζωνικότητα δεν υφίσταται ως πολιτικός όρος, και ότι η Κύπρος χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο στα πλαίσια υλοποίησης ενός ρατσιστικού γεωγραφικού διαχωρισμού με βάση τις εθνικές ταυτότητες. Οι...

Είναι η ΔΔΟ ρατσιστική;

Δημοσιεύτηκε στον Πολίτη, στο Φιλελεύθερο στις 17 Αυγούστου 2015 και στην Ομάδα Κύπρος  Τα επιχειρήματα εναντίον της ΔΔΟ ως συνήθως αναπτύσσονται στα πλαίσια του αντιρατσισμού. Οι υπερασπιστές τους ισχυρίζονται ότι είναι ρατσιστικό να υπάρχουν εθνικοί διαχωρισμοί στις κρατικές δομές. Υποστηρίζουν ότι δεν νοείται εθνικές ομάδες να έχουν αποκλειστικά δικαιώματα με γνώμονα μόνο την εθνική τους ταυτότητα. Έχουν δε ιδιαίτερο πρόβλημα με τη διζωνικότητα, αφού ισχυρίζονται ότι με το να δίδονται εδαφικά δικαιώματα στις δυο κοινότητες, περιορίζονται οι ατομικές ελευθερίες των πολιτών. Τα επιχειρήματα αυτά βασίζονται σε ελλειπείς και λανθασμένες πληροφορίες, καθώς παρανοούν τη φύση των εν λόγω εδαφικών δικαιωμάτων. Οι επικριτές της διζωνικότητας δεν αντιλαμβάνονται ότι η ελευθερία...

Η έλλειψη δημοκρατικού διαλόγου στην Ελλάδα και τα ατυχή κυπριακά παραδείγματα

Το ελληνικό δράμα δείχνει για ακόμη μια φορά την αδυναμία των Ελλήνων να συζητήσουν πολιτισμένα και με επιχειρήματα θέματα κοινού ενδιαφέροντος για τα οποία υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις. Πριν την κορύφωση του δράματος, γίνονταν δημόσιες τοποθετήσεις που πρόδιδαν τις ανέλπιδες προσπάθειες των συγγραφέων τους να συγκαλύψουν τα πραγματικά τους πιστεύω, τα οποία υποκινούνταν όχι απο πολιτικά επιχειρήματα αλλά από τον κλασικό, εξόχως ελληνικό οπαδισμό. Τωρα που η Ελλάδα βρίσκεται στο τέλος του δρόμου ή στην αρχή του επομένου ή στο χείλος του γκρεμού (διάλεξε κλισέ βάση ομάδας), βλέπουμε τα ίδια άτομα που μάταια συγκάλυπταν τις οπαδικές βάσεις των πολιτικών τους τοποθετήσεων να δείχνουν — επιτέλους — τον πραγματικό τους εαυτό. Απο τη μια έχουμε τη τρομολαγνεία του λαϊκίστικου...

George Iordanou Politics, Philosophy and (not much) Real Life

Social Media

Follow me on twitter