in Άρθρα στα Ελληνικά

Μειώσεις θέσεων και μισθών

Πριν από κάθε συζήτηση για την εργοδοτηση των δημοσίων και ημικρατικων υπαλλήλων, καλό θα ήταν να επαναλαμβάνουμε κάποια δεδομένα. Το πρώτο, είναι ότι ο αριθμός των εν λόγω υπαλλήλων είναι τεράστιος σε αναλογία με τον γενικό πληθυσμό. Το δεύτερο είναι ότι η Κυπριακή οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο και το τρίτο ότι η πολυπληθής κρατική μηχανή είναι δυσκίνητη και υπεράνω ελέγχου και αξιολόγησης. Παρόλα αυτά, οφείλουμε να προσθέσουμε στα δεδομένα μας, ότι η εναλλακτική επιλογή περιλαμβάνει αβεβαιότητα, ανεργία, χαμηλούς μισθούς, ελάχιστα εργασιακά δικαιώματα και πενιχρές συντάξεις.

Η παρούσα κυβέρνηση, πιστή στις παρακαταθήκες των προηγούμενων κυβερνήσεων, αντί να προσπαθήσει να αλλάξει τη δομή της δημόσιας υπηρεσίας, θεώρησε σωστό να παγώσει μισθούς και προσλήψεις. Διατηρεί δηλαδή τις θέσεις εργασίας, απλά τις αφήνει κενές χωρίς να προχωρεί σε οποιαδήποτε πιο ουσιαστική αλλαγή.

Η έλλειψη πολιτικής βούλησης από τη μεριά της κυβέρνησης και ο αυταρχισμός της ΠΑΣΥΔΥ είναι οι λόγοι που η εργατική τάξη (με την ευρύτερη έννοια) στην Κύπρο είναι άνισα χωρισμένη μεταξύ ιδιωτικών και προνομιούχων κυβερνητικών υπαλλήλων. Η κυβέρνηση, δυστυχώς απέτυχε να αλλάξει τα δεδομένα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Απέτυχε να προχωρήσει σε μια ριζοσπαστική ανοικοδόμηση του κράτους και αναδιοργάνωση της κρατικής μηχανής.

Αντί αυτού, υιοθέτησε νεοφιλελεύθερη ρητορεία και πολιτική, εφαρμόζοντας μέτρα λιτότητας τα οποία πλήττουν μόνο τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα. Αν η κυβέρνηση ήταν πιστή στην αριστερή της ιδεολογία, θα εισήγαγε ελέγχους στη δημόσια υπηρεσία ούτως ώστε να υπάρχει αξιοκρατική αξιολόγηση της απόδοσης των υφιστάμενων υπαλλήλων για να ελαχιστοποιηθεί η σπατάλη χωρίς να επηρεάζεται η δουλειά εκείνων των ανθρώπων που δικαιολογούν το μισθό τους. [Σημείωση: δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι αντιπαραγωγικοί και βολεμένοι που πίνουν καφέ όλη μέρα. Παραπέμπω σε ένα κείμενο του Βαρόμετρου το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο]

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αποτυχίας της κυβέρνησης είναι η περίπτωση των Κυπριακών Αερογραμμών. Οι υπάλληλοι των ΚΑ πληρώνονται περίπου όσο πληρώνονταν το 2005 (!!!) και ζουν υπό τον συνεχόμενο τρόμο της ανεργίας. Παρόλους τους παχουλούς μισθούς των διευθυντών και των διοικητικών συμβουλίων (ο πληθυντικός δεν είναι τυχαίος) που συντείνουν και συνέτειναν στο μέγιστο στην οικονομική καταστροφή του αερομεταφορέα, τη ζημιά πληρώνει ο απλός υπάλληλος του οποίου η δουλειά παίζεται κορόνα γράμματα και του οποίου ο μισθός μειώνεται χρόνο με τον χρόνο. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι δεν υπήρχε άλλη λύση παρά η μείωση μισθών, το ποσοστό της μείωσης θα έπρεπε να είναι ανάλογο του μεγέθους του μισθού. Αντί αυτού, το ποσοστό μείωσης είναι το ίδιο ανεξαρτήτως αν ο/η υπάλληλος έχει απολαβές 1,000 ή 10,000 ευρώ.

Το πιο λυπηρό είναι ότι η φαινομενικά αριστερή κυβέρνηση με την τραγική οικονομική της διαχείριση μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στα χέρια των φιλελεύθερων (ακρό)δεξιών καπιταλιστών. Χρειάζεται να δούμε πέραν των πλασματικών διαχωρισμών σε κόκκινους και μπλέ, σε δεξιούς και αριστερούς, ούτως ώστε να διακρίνουμε την μόνη ταυτότητα που μετρά, την ταξική, και να αντιδράσουμε πριν να είναι αργά.

Αν συνεχίσουμε να παίζουμε στο παιχνίδι του μίσους που τα πολιτικά κόμματα συντηρούν με την αηδιαστική νεκρολαγνεία τους, οι μόνοι χαμένοι θα είμαστε εμείς.

Leave a Reply

  1. Who said there aren’t procedures in place for checking the performance of civil servants? Of course there are there, but nobody enforces them correctly.

    One way to effectively reduce the number of civil servants is to subcontract or privatise parts of the government (like what they’re doing in the UK). But that proves to have some issues on its own.

    Its a complicated matter, one that a single government can’t solve. Imagine they announced a reduction of public servants raise, and they went on strike (!!!).

    We need someone like Margaret Thatcher, with a long term plan and consistency to fix all this. Otherwise, we’re doomed.

  2. Η αξιολόγηση οποιονδήποτε υπαλλήλων είναι κατι πάρα πολύ δύσκολο και θέμα πολλών συζητήσεων. Απ’ ότι ξέρω είχαν εισάγει κάποιους τρόπους στην δημόσια υπηρεσία από τον καιρό της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά όλοι βαθμολογούνταν με άριστα 🙂 και μπορείς να φανταστείς τους λόγους : “τούτος εν παλιός, τούτος νέος, τούτος του άλλου κόμματος, τούτος εν γέρος μπορεί να μεν ξέρει κομπίουτερ εννα του την κάτσω εγώ;” Πραγματικά έχω γνωρίσει δημ. υπαλλήλους που είναι εξαιρετικοί, αλλά στην δημόσια υπηρεσία υπάρχει πάντα και το θέμα μεγέθους της γραφειοκρατίας που κάμνει τον κόσμο να μπορεί να δουλέψει ως ένα σημείο και μετά τα πράγματα χάνονται στο σύστημα. Η μηχανογράφηση, τα δίκτυα κτλ βοηθούν και σίγουρα το προσωπικό θα μειωθεί εκ των πραγμάτων. Το θέμα εν τεράστιο και δεν εξαντλειται εδώ – απλά λέω μερικά επιπλέον πράγματα που πρέπει να τα έχουμε υπόψη.

    Επίσης, εγώ ενόμιζα ότι η αξιολόγηση υπαλλήλων και η ανάλογη αμοιβή τους ήταν “νεοφιλελεύθερο” και εναντίον των εργατών, αλλά αυτό μάλλον εξαρτάται από τον ποιόν ρωτάς – όπως και η ταξική ταυτότητα, που πιστεύω είναι κάτι πάρα πολύ σχετικό και υποκειμενικό.

    Για τις Κ.Α. δεν τους λυπούμαι καθόλου – εδώ ανοίγαν μια θέση αλλά επιάναν 7 για να σάσουν ο καθένας τους δικούς του. Σε σχέση με άλλες αερογραμμές εν βασιλιάδες… η κακοδιαχείριση μιας αερογραμμής που έχει γίνει μαύρη τρύπα για τα λέφτα του κράτους δεν πιστεύω ότι έχει να να κάμει με τον γενικότερο δημόσιο τομέα. Ακριβώς επειδή οι διαδικασίες ήταν πιο αδιάφανες στις Κ.Α. εσάζαν βίρα….

    Τέλος, η κάθε κυβέρνηση θα μπορούσε να κάμει κάτι δραστικό και να σάσει ούλα τα πράγματα – αλλά καμιά δεν το κάμνει και ούτε και θα γίνει ποτέ. Εν πολιτική αυτοκτονία να τα βάλεις με την ΠΑΣΥΔΥ. Επίσης, η μετεκπαίδευση, εκπαίδευση και μετακίνηση υπαλλήλων από τμήματα που δεν χρειάζονται σε νέα, απαιτεί χρόνο και δεν μπορεί μια μόνο κυβέρνηση να το κάμει αυτό – είναι μια συνεχής διαδικασία.

  3. The salary that one has to earn is not subjective: it must be something that represents his/her ability to do the job at hand. The salary must depend on the expertise and knowledge required, the risk factor (an airplane pilot because of the risk involved should be reimbursed accordingly, even you feel that he’s not worth it) and the responsibilities (a senior Economologist in the Ministry of finance might not “lots of work”, but his/her decisions carry a lot of burden, therefore you must reimburse that).

    The amount of work is not always a direct indicator for the renumeration: the expertise also counts and that is very difficult to reflect on personel assessment. And certainly, lots of people feel threatened by that: younger, better educated people being evaluated by old people in high positions.

    Regarding CyAIR, the government is at fault. They should have privatized the airline long time ago. You are absolutely right.

    That is why we need a long-term plan, people with dedication and strong leadership skills to guide Cyprus from the middle-ages to a modern economy. Drastic solutions won’t work with our skull, unfortunately.

  4. Ανδρέα,
    Πάνω-κάτω συμφωνώ, εκτός που τη φάση με τη Thutcher. Τες συνέπειες της πολιτικής της πιερώνει τες ακόμα ο κόσμος. Αλλά τούτο εν θέμα για άλλη μέρα:)

    Μιχάλη,
    Η αξιολόγηση εν μπορεί ναν απλά νεοφιλελεύθερο χαρακτηριστικό, γιατί εν προϊόν απλής λογικής. Τζίνο που λέω, εν ότι η κυβέρνηση, επιλέγει να συνεχίζει την πολιτική του παραλόγου τζιαι του ρουσφετιού των προηγουμενων. Καμιά αλλαγή, κανένας “αέρας αλλαγής από τα αριστερά”.

    Για τις Κ.Α. νομίζω ότι είσαι λλίο άδικος γιατί χρεώνεις στους απλούς υπαλλήλους τα λάθη των διοικητικών συμβουλίων τους τζιαι της πολιτικής ηγεσίας. Εν παίζει ρόλο αν επιάναν 7 για να σάσουν ο καθένας τους δικούς τους.. τζίνο που παίζει ρόλο εν ότι τζίνος που έπιανε 1000 ευρώ εννα επιβαρυνθεί πολλαπλάσια που τις περικοπές που τζίνον που πιάννει 10,000, ενώ την περισσότερη ευθύνη έχει την ο δέυτερος (νομίζω συμφωνούμε δαμέ).

    Επίσης, το ότι δεν μπορεί μόνο μια κυβέρνηση να αλλάξει τούτο το σύστημα που υπάρχει τόσο χρόνο δέχουμαι το, όμως χρειάζεται μια κυβέρνηση να ξεκινήσει τούτη την αλλαγή ενεν; Τζιαι τί έταξε ο Χριστόφιας πριν εκλεγεί; Ότι ουσιαστικά εναν a new era στην κυπριακή πολιτική σκηνή. Έτα ούλλα τζιαμέ. Παίζει ακριβώς το ίδιο παιχνίδι που επαίζαν οι προκάτοχοι του.

    Όπως έγραψα τζιαι στο post, το αποτέλεσμα τούτου πολύ φοβάμαι ότι θα είναι η επαναφορά του ΔΗΣΥ στην εξουσία