in Άρθρα στα Ελληνικά

Η κότα, οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι

Το τρικ των λάθος ερωτήσεων είναι σύνηθες φαινόμενο στη χώρα του χρυσοπράσινου φύλλου. Η πρακτική αυτή επιστρατεύεται συχνά από δημοσιογράφους και πολιτικούς στην προσπάθεια τους να χειραφετήσουν την κοινή γνώμη.

Λέω ώρες-ώρες κάτι παράξενα.. άκου “κοινή γνώμη”. Σε περίπτωση που διερωτάσαι εννοώ όλους εμάς. Παρόλη την ειδίκευση μας στη διαίρεση, μας ενώνει η κοινή αντίληψη ορισμένων δημοσιογράφων και πολιτικών ότι είμαστε ηλίθιοι.

Ποιοι είναι όμως οι πολιτικοί και ποιοι οι δημοσιογράφοι; Ποιοι είναι οι καλοί ποιοι οι κακοί (συνήθισες τις ταμπέλες μασκαρά). Μην περιμένεις απάντηση. Τόσους αιώνες δε λύθηκε ο γρίφος του αβγού και της κότας. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι τo ένα φέρνει τ’ άλλο. Αν είχαμε αξιόλογη δημοσιογραφία δε θα είχαμε τέτοιους πολιτικούς, ούτε όμως αν είχαμε αξιόλογους πολιτικούς θα είχαμε τέτοια δημοσιογραφία (vice versa που λέμε).

Διάβασα τον uber Πατριώτη Λάζαρο στη Σημερινή, την Mπουμπουλίνα Κλαίρη στον Πολίτη, διάβασα τα blogs… και το μόνο που κατάλαβα είναι αυτό που είπαμε πολλές φορές: ότι αν λυθεί το Κυπριακό πολλοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με καραμπινάτη κρίση ταυτότητας. Δε θα έχουν λόγο ύπαρξης.

Δολοφονήθηκε λοιπόν ο Άντης Χατζηκωστής (ίσως να είμαι ο πρώτος που γράφει το ονοματεπώνυμο του και δεν τον αποκαλεί απλά “ο Άντης” – οι υπόλοιποι φαντάζομαι πρέπει να έκαναν στρατό μαζί του). Κρίμα που έφυγε έτσι ένας νέος άνθρωπος. Κρίμα γι’ αυτούς που αφήνει πίσω. Κρίμα όμως και για την Κυπριακή κοινωνία που της χρέωσαν πολιτικούς και δημοσιογράφους χειρότερους από κοράκια. Οι αυθεντίες όρμηξαν να εκφέρουν την πολυπόθητη άποψή τους. Τα κοράκια μυρίζονται τη νεκρή σάρκα, τα δικά μας σαρκοβόρα μοιρήστηκαν αίμα και έσπευσαν να κανιβαλίσουν. Στη νήσο των Αγίων δε χρειαζόμαστε CSI. Έχουμε τα ξεφτέρια που χωρίς να ξέρουνε την τύφλα τους αποφάνθηκαν και μας ανακοίνωσαν με ύφος χιλίων καρδιναλίων ότι η δολοφονία είχε “πολιτικά κίνητρα”. Που ‘σαι ρε μεγάλε Sherlock.

Ένα εικοσιτετράωρο μετά η αστυνομία ως συνήθως δεν κατάφερε να περιορίσει τους χαφιέδες της. Kανάλια και blogs αναφέρονται στα ονόματα των πιθανών υπόπτων. Τα κίνητρα κατά την αστυνομία φαίνεται να ήταν οικονομικά διαψεύδοντας πανηγυρικά τους διχοτομιστές που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τη διχόνοια και τον τρόμο.

Αντί λοιπόν να ρωτήσουμε τις σωστές ερωτήσεις, παρασυρόμαστε και ρωτάμε αυτά που θα οδηγήσουν στα συμπεράσματα που εκείνοι θέλουν να φτάσουμε. Ρωτώ λοιπόν:

  • ΠΩΣ στο καλό θα βγούμε από τον πάτο της υπολειτουργείας του συστήματος,
  • ΠΩΣ θα αντιστραφεί η ανομία,
  • ΠΩΣ θα σταματήσουμε να πληρώνουμε ακριβά μια διαχρονικά αναποτελεσματική αστυνομία που κάνει επιχειρήσεις “σκούπας” (σκούπα μόνο στα σκουπίδια χρησιμποιούμε άθλιοι) και τραβολογά έγκυες γυναίκες μέσα σε κλούβες λόγω του χρώματος του δέρματος τους,
  • ΠΩΣ θα γίνει η αστυνομία επαγγελματική δύναμη που προστατεύει τον πολίτη χωρίς νταηλίκια,
  • ΠΩΣ θα προχωρήσουμε μπροστά,
  • ΠΩΣ θα λύσουμε το Κυπριακό για να μπορέσουμε επιτέλους να ασχοληθούμε με πιο άμεσα θέματα που επηρεάζουν εξίσου τις ζωές μας;

Αντί αυτού, εμείς διερωτώμαστε πως θα προστατευτούμε από εκείνους τους “άλλους” – αόριστα αλλά και πολύ συγκεκριμένα – που θέλουν το κακό μας. Κι η φαεινή λύση είναι να αγοράσουμε περισσότερα όπλα. Λες κι η Εθνική Φρουρά χρειάζεται κι άλλους τρόπους να παθαίνουν ατυχήματα οι νέοι του τόπου. Λες και σήμερα δε βρισκόμαστε εδώ λόγω των όπλων.

Δυστυχώς γι’ αυτούς το μίσος τους δε σκοτώνει την ελπίδα μας.

Leave a Reply

  1. ΠΩΣ θα λύσουμε το Κυπριακό για να μπορέσουμε επιτέλους να ασχοληθούμε με πιο άμεσα θέματα που επηρεάζουν εξίσου τις ζωές μας;

    Γιώργο, ένας από τους πρώτους λόγους που πολλοί δεν θέλουν λύση είναι επειδή ακριβώς θα χάσουν τα προνόμια ή τη μάσα. Αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς το μίσος τους δε σκοτώνει την ελπίδα μας.

  2. Έχεις απόλυτο δίκαιο Γιώργο. Αυτό που σχολίασε και ο lexipenitas πιο πάνω είναι αυτό που ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει. Το πόσο χρόνο και φαιά ουσία αφιέρωσαν και αφιερώνουν οι πολιτικοί μας εδώ και τόσα χρόνια για το κυπριακό. Μακάρι να λυθεί μέσα στο 2010 (το έτος λύσης του κυπριακού, όπως το χαρακτήρισε ο Ερτογάν,αν και χλωμό το βλέπω) κι ίσως να έχουμε ελπίδα να ασχοληθούν και με τα προβλήματα της κοινωνίας μας γενικότερα.

  3. ΠΩΣ θα λύσουμε το Κυπριακό για να μπορέσουμε επιτέλους να ασχοληθούμε με πιο άμεσα θέματα που επηρεάζουν εξίσου τις ζωές μας;

    Γιώργο, ένας από τους πρώτους λόγους που πολλοί δεν θέλουν λύση είναι επειδή ακριβώς θα χάσουν τα προνόμια ή τη μάσα. Αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς το μίσος τους δε σκοτώνει την ελπίδα μας.

  4. Έχεις απόλυτο δίκαιο Γιώργο. Αυτό που σχολίασε και ο lexipenitas πιο πάνω είναι αυτό που ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει. Το πόσο χρόνο και φαιά ουσία αφιέρωσαν και αφιερώνουν οι πολιτικοί μας εδώ και τόσα χρόνια για το κυπριακό. Μακάρι να λυθεί μέσα στο 2010 (το έτος λύσης του κυπριακού, όπως το χαρακτήρισε ο Ερτογάν,αν και χλωμό το βλέπω) κι ίσως να έχουμε ελπίδα να ασχοληθούν και με τα προβλήματα της κοινωνίας μας γενικότερα.

  5. Φίλοι, έσιει όμως τζιαι άλλη πάντα το νόμισμα. Ούλλοι εμείς, προοδευτικοί, αριστεροί τζιαι μη, αντιδρούμε παρόμοια που την αντίπερα όχθη. Πχ, δεν είδα κανένα μας να γράφει για την τραγική κατάσταση της οικονομίας μας (δες τον όρο “Cyprus” στο Google Trends), για το ότι τριπλασιάστηκε το επίδομα στους πρόσφυγες αντί να αυξηθούν τα επιδόματα στον φτωχό κόσμο (πρόσφυγα ή μη) που τα έχει ανάγκη, και στις συντάξεις που ξεδιάντροπα συνεχίζουμε το καθεστώς της πολιτικής δεξιάς της Κύπρου αφήνοντας τους γέρους και τις γριές μας να πεθαίνουν στη ψάθα.

    Εν γράφω άλλα για το θέμα γιατί έσιει μέρες που παίζει στο νού μου τζιια να τα γράψω δαμέ εν θα κάτσω να τα συντάξω συσταρισμένα σε ένα post

    Ευχαριστώ για τα σχόλια σας

  6. Φίλοι, έσιει όμως τζιαι άλλη πάντα το νόμισμα. Ούλλοι εμείς, προοδευτικοί, αριστεροί τζιαι μη, αντιδρούμε παρόμοια που την αντίπερα όχθη. Πχ, δεν είδα κανένα μας να γράφει για την τραγική κατάσταση της οικονομίας μας (δες τον όρο “Cyprus” στο Google Trends), για το ότι τριπλασιάστηκε το επίδομα στους πρόσφυγες αντί να αυξηθούν τα επιδόματα στον φτωχό κόσμο (πρόσφυγα ή μη) που τα έχει ανάγκη, και στις συντάξεις που ξεδιάντροπα συνεχίζουμε το καθεστώς της πολιτικής δεξιάς της Κύπρου αφήνοντας τους γέρους και τις γριές μας να πεθαίνουν στη ψάθα.

    Εν γράφω άλλα για το θέμα γιατί έσιει μέρες που παίζει στο νού μου τζιια να τα γράψω δαμέ εν θα κάτσω να τα συντάξω συσταρισμένα σε ένα post

    Ευχαριστώ για τα σχόλια σας